Το συναρπαστικό μυστήριο γύρω από τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου


Τα κατορθώματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου έχουν χαρακτηριστεί επικά,’έχουν καταγραφεί από δεκάδες καταξιωμένους ιστορικούς, αρχαίους και σύγχρονους  ενώ ταινίες μυθοπλασίας,ντοκιμαντερ και βιογραφίες σχετικά με το έργο και τις κατακτήσεις  του υπάρχουν πληθώρα στην αγορά.

Η στρατιωτική ιδιοφυΐα και η πολύπλευρη προσωπικότητα του Αλέξανδρου τον εχουν καταστήσει ως έναν από τους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες όλων των εποχών για την  παγκόσμια ιστορία. Οι μάχες που έδωσε και η στρατηγική που εφάρμοζε διδάσκονται σε όλες σχεδόν τις καταξιωμένες ακαδημίες πολέμου, όπου και εκπαιδεύονται αξιωματικοί του στρατού ξηράς.

Ο ανεξήγητος θάνατός του σε νεαρή ηλικία και η μυστικοπάθεια γύρω από το σημείο της ταφής του είναι ένα κομμάτι από την ιστορία του Αλέξανδρου που εξακολουθεί να ασκεί γοητεία, όχι μόνο στους αρχαιολόγους, αλλά σε όλους.

Ο Αλέξανδρος λατρευόταν στην αρχαιότητα ως παγανιστικός θεός (εδώ λατρεύεται και σήμερα από καπηλευτές της ιστορίας, όπως οι Σκοπιανοί).

Οι κατακτητές της Αιγύπτου, όπως οι Βυζαντινοί και αργότερα οι Μουσουλμάνοι, είχαν κάθε λόγο να καταστρέψουν τον τάφο του Αλέξανδρου, εξαφανίζοντας κάθε ίχνος του στρατηλάτη (παγανικού) θεού, μια εξαιρετικά μεγάλη απειλή για την εξάπλωση των Αβρααμικών μονοθεϊστικών θρησκειών.

Το μεγάλο ενδιαφέρον για τα ευρήματα του τύμβου στην Αμφίπολη και το πλήθος που έχει αρχίσει να συρρέει εκεί λέει πολλά για τον θαυμασμό στον μεγάλο στρατηλάτη, που ακόμη και ο Καίσαρας γονάτισε μπροστά του .

 Λιοντάρι Αμφίκλειας

Ο  Μέγας Αλέξανδρος πέθανε στην Βαβυλώνα το 323 π.Χ. σε ηλικία 32 ετών, πιθανότατα από τυφοειδή πυρετό.
Το πτώμα του ταριχεύτηκε με την προοπτική να μεταφερθεί αργότερα στην Μακεδονία.  Για να φύγει η σωρός του Αλέξανδρου από την Βαβυλώνα χρειάστηκαν δυo χρόνια και όταν η πομπή ξεκίνησε ο Πτολεμαίος στην κυριολεξία το άρπαξε (κάπου στην Συρία) για να το μεταφέρει στην Μέμφιδα, στις όχθες του Νείλου, με σκοπό αργότερα να το τοποθετήσει μόνιμα στην Αλεξάνδρεια, στο μαυσωλείο που έχτισε ειδικά για τον Αλέξανδρο.

Το μαυσωλείο ονομάστηκε »ΤΟ ΣΩΜΑ» και τα λείψανα του Αλέξανδρου θα λατρεύονταν εκεί.

Δεκα χρόνια νωρίτερα, ο Μέγας Αλέξανδρος στεφόταν φαραώ το 332 π.χ. στη Μέμφιδα και αναστήλωσε τους ναούς της,αναγκάζοντας την πόλη όμως να περάσει οριστικά σε δεύτερη μοίρα μετά την ίδρυση της Αλεξάνδρειας.

 

Ο Πτολεμαίος Α’, επίγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και βασιλέας της Αιγύπτου, επινόησε στη Μέμφιδα μια νέα θρησκεία, τη λατρεία του Σέραπη που ήταν ο συνδυασμός των ελληνικών θεών Δία και Διονύσου με τον Αιγύπτιο Όσιρι-Άπι. Το τέχνασμα του Πτολεμαίου με το Σώμα – μαυσωλείο του Αλέξανδρου ήταν εξαιρετικό!

Ο Πτολεμαίος θα είχε έναν θεό και υιό του θεού Ρα να λατρεύεται στην Αίγυπτο, και με την ενοποίηση ελληνικών και αιγυπτιακών θεοτήτων θα ήταν η συνέχεια του Μεγάλου Αλεξάνδρου…

Ο Nicholas Saunders, Βρετανός αρχαιολόγος και  κοινωνικός ανθρωπολόγος , συγγραφέας του «Alexander’s Tomb: The Two-Thousand Year Obsession to Find the Lost Conquerer», προσπάθησε να ξεκλειδώσει ένα από τα μυστήρια του αρχαίου κόσμου –  το τι συνέβη δηλαδή με το σώμα του Αλέξανδρου και την πιθανή τοποθεσία που  θάφτηκε .

Ο ίδιος επισημαίνει ότι η μετάβαση του νερού Αλέξανδρου από τη Μέμφιδα στην Αλεξάνδρεια ήταν μια σημαντική στιγμή στα 300 χρόνια  -υπό πτολεμαϊκή κυριαρχία- ιστορία της Αιγύπτου,μια εποχή σημαντική για την μετάβασή της από το  φαραωνικό μεγαλείο στην ρωμαϊκή εποχή.

Παρά την ενδελεχή έρευνα για τον τάφο του Αλέξανδρου-,επισημαίνει ο Σ’όντερς, κανείς δεν είναι σίγουρος για το πότε και που ακριβώς θάφτηκε . Οι αρχαίοι συγγραφείς είναι σιωπηλοί σχετικά με το που ακριβώς ο Πτολεμαίος και οι απογονοί του έθαψαν τον Αλέξανδρο και οι ιστορικές πηγές εξαιρετικά ασαφείς σχετικά με την κηδεία.

Ο τάφος του Αλεξάνδρου ήταν σταθερά από την αρχή στο στόχαστρο του Πτολεμαίου» γράφει ο συγγραφέας. Για να νομιμοποιήσει τη θέση του ως Φαραώ της Αιγύπτου και να αγιάσει τον κανόνα του οραματίστηκε  τη μετακίνηση του σώματος σε ένα μεγάλο τάφο στην Αλεξάνδρεια ώστε, μετά τη μεταφορά του σώματος και την θεοποίηση του Αλεξάνδρου να μπορούσε να συνδυαστεί με τον ίδιο . Με άλλα λόγια, προωθώντας τον εαυτό του ως διάδοχος του Αλεξάνδρου ο Πτολεμαίος δημιούργησε μια ιερή γενεαλογία που συνδέει τον εαυτό του με την αρχαία γραμμή των Αιγυπτίων Φαραώ με τον Αλέξανδρο ως τον ακρογωνιαίο λίθο …

Πολύτιμος σύμμαχος του Πτολεμαίου σε όλο αυτό το σχεδιασμό, γράφει ο Saunders, ήταν ο υψηλόβαθμος Αιγύπτιος ιερέας Manetho που τον μύησε στις παράξενες δοξασίες και πρακτικές, κάτι ανάμεσα στον μύθο και την ιστορία, που πάντα γοήτευαν τον λαό της Αιγύπτου.

Το σώμα του Αλεξάνδρου ήταν ένα σημαντικό και ισχυρό λείψανο που προσέλκυε χιλιάδες επισκέπτες στη μεσογειακή πρωτεύουσα και το λιμάνι της.

Ο Saunders γράφει, ότι, περιοδεύοντας κάποιος για να δει το σώμα του Αλέξανδρου ήταν μια διαδικασία  »de rigeur» για  διπλωμάτες, στρατηγούς και επιστήμονες  κατά τους τρεις αιώνες της πτολεμαϊκής  κυριαρχίας.

Οι προσκυνητές αποβιβάζονταν από τα πλοία, κατέβαιναν από τα άλογα, περπατούσαν μέσα στους μαρμάρινους δρόμους της πόλης, πρόθυμοι  να συρθούν στον τάφο του Αλεξάνδρου και να αντικρίσουν το μουμιοποιημένο και καλά  φυλασσόμενο από φρουρούς σώμα του στρατηλάτη σε σημείο όπου η δροσερή θερμοκρασία βοηθούσε στην διατήρησή του.

Ο τάφος παρέμεινε διάσημη ατραξιόν της πόλης ακόμη και μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση το 30 π.Χ..  όταν ό ίδιος ο Καίσαρας λέγεται  ότι έκλαψε για το πόσα λίγα είχε πετύχει σε σύγκριση με τον Αλέξανδρο, ο οποίος είχε κατακτήσει τον τότε γνωστό κόσμο σε ηλικία μόλις 32 ετών.

Ο Οκταβιανός βλέποντας την σαρκοφάγο απότισε φόρο τιμής καταθέτοντας χρυσό στεφάνι και πασπαλίζοντας τον τάφο με λουλούδια.

Ο Σεπτίμιος Σεβήρος (193-211 μ.Χ.), 21ος αυτοκράτορας της Ρώμης μετέτρεψε τον τάφο του Αλεξάνδρου σε  μυστική αποθήκη για βιβλία και εγχειρίδια σχετικά με την μαγεία και την αλχημεία.

Ο 3ος αιώνας μ.Χ ήταν καταστροφικός με αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ χριστιανών κάτι που επέφερε την καταστροφή και την εγκατάλειψη μεγάλων περιοχών της Αλεξάνδρειας.

Η τελευταία αναφορά του μεγάλου μαυσωλείου, κατά τον Saunders,  έγινε από τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο (340-407 μ.Χ.), ο οποίος  μέμφθηκε τον τάφο του Αλεξάνδρου σε μια ομιλία στην Επιστολή  του προς Κορινθίους.

 »Πες μου, πού είναι ο τάφος του Αλεξάνδρου; Δείξε μου, πες μου την ημέρα που πέθανε.»

ΤΟ συνεχές ενδιαφέρον για την ανακάλυψή του Αλέξανδρου  από τους αρχαιολόγους δεν έχει να κάνει τόσο για τους θησαυρούς, που ήταν σχεδόν βέβαιο ότι λεηλατήθηκαν πολύ καιρό πριν.

Το σώμα του, το πως ήταν δηλαδή ο ίδιος ο Αλέξανδρος και η τοποθεσία που τον έθαψαν αποτελεί μέγα μυστήριο. Η πόλη που θα βρεθεί ο τάφος του,πιο πιθανά κάπου στην Αίγυπτο, δευτερευόντως σε άλλες χώρες όπως το Ιράκ (Βαβυλώνα)  ή ενδεχομένως οι βασιλικοί τάφοι στην ελληνική Μακεδονία θα αποτελέσει συναρπαστική ανακάλυψη και σημαντικό τουριστικό πόλο και τόπο για τον κόσμο που θα επισκέπτεται το μνημείο.

Ο Andrew Stewart, συγγραφέας  του »Alexander’s Image and Hellenistic Politics» , παρέχει μια ενδιαφέρουσα μετάφραση του αρχαίου σωζόμενου κειμένου, από τις τελευταίες καταγεγραμμένες πηγές για το σώμα του Αλέξανδρου και την περιποίηση του τάφου του.

»Το σώμα ,σημειώνει,θα περίμενε κανεις να τύχει της  συνηθισμένης μακεδονικής ταφής για Έλληνες βασιλείς αλλά δεν έγινε έτσι!»

Το ταριχευμένο σώμα του Αλεξάνδρου είχε τοποθετηθεί σε ένα χρυσό φέρετρο επενδεδυμένο από αρωματικά βότανα  από τον Περδίκκα(προσωπικό φρουρό του Αλεξάνδρου) ενώ του φόρεσαν ρόμπα και μανδύα, και έδεσαν το βασιλικό διάδημα στο μέτωπο του. Στο σώμα του εκτός από αρώματα άλειψαν και μέλι.

Ο Saunders ταξίδεψε για δεκαετίες, ερευνώντας στην Ελλάδα, την Τουρκία και την Αίγυπτο, μελέτησε τα ευρήματα, την υπάρχουσα βιβλιογραφία και τις πηγές,μίλησε με τους αρχαιολόγους, είδε ακόμη κι αυτούς που νόμιζαν πως ανακάλυψαν τα απομεινάρια του τάφου του ,έλαβε υπόψη του ακόμη και τις εικασίες για τα ίχνη του Αλέξανδρου για να καθορίσει στο βιβλίο του τις πιο πιθανές δυνατότητες.

Υπήρξε έντονη φημολογία ότι ο Αλέξανδρος μεταφέρθηκε στην Βενετία στον ναό του Αγίου Μάρκου, ενώ άλλοι εικάζουν ότι μπερδεύτηκε με την μούμια του φαραώ Nectanebo II που εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο.(οι σοφοί  του Ναπολέοντα πίστευαν ότι την κατείχαν οι Βρετανοί.)

Ο Saunders αναφέρεται και στην  πολύ μεγάλη δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση της αρχαιολόγου Λιανας Σουβαλτζή το 1995 λέγοντας ότι είχε ανακαλύψει τον τάφο του Αλεξάνδρου στην όαση της Σίβα .  Η Σουβαλτζή ισχυριζόταν ότι τρία τοιχεία με ασβεστόλιθο ήταν χαραγμένα με όλη την ιστορία της δηλητηρίασης του Αλεξάνδρου και πως ο Πτολεμαίος είχε μεταφέρει το σώμα του στην όαση της Σίβα για την ταφή.

Οι πολλές συνεντεύξεις που έδωσε σε συνδυασμό με τα αδύναμα πειστήρια που παρουσίασε αναστάτωσαν το αιγυπτιακό Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων, το οποίο γρήγορα συγκάλεσε μια δεύτερη συνέντευξη τύπου  και αποστασιοποιηθηκε από αυτό το ενοχλητικό τσίρκο των μέσων ενημέρωσης.» Λίγο νωρίτερα είχε αμφισβητήσει την αρχαιολόγο Souvaltzi ο Θεόδωρος Πάγκαλος,τότε υπουργός πολιτισμού και το ΚΑΣ όταν οι ελληνικές επιγραφές μεταφράστηκαν, χωρίς καλά αποτελέσματα από τους ειδικούς.

 Η εξαφάνιση και η τύχη του τάφου του Αλεξάνδρου είναι ένα από τα σημαντικότερα  μυστήρια που έχουμε κληρονομήσει από τον αρχαίο κόσμο. Υπήρξε και θα υπάρχει μια ατέρμονη αναζήτηση ανάμεσα στους αρχαιολόγους και άλλους ειδικούς για την τελευταία κατοικία του. Γενεές ολόκληρες ιστορικών έχουν υποκύψει στη γοητεία αυτού του συναρπαστικού μυστήριου, χωρίς να έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να βρουν πειστικές απαντήσεις.

Τα τελευταία χρόνια, οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν οργιάσει παράλληλα με τον αριθμό επιστημονικών εξηγήσεων για την πιθανή τελευταία κατοικία του στρατηλάτη .

Ο Bob Brier, ανώτερος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Long Island σε μια  μικρή ανασκόπησή του για το βιβλίο του Saunders έγραψε: «Υπάρχει πληθώρα των πιθανών τοποθεσιών για το χαμένο τάφο! Η πιο διαβόητη είναι, φυσικά,ότι η σαρκοφάγος βρίσκεται πιθανά στο Βρετανικό Μουσείο.»

Τώρα απομένει να δούμε αν οι αρχαιολογικές έρευνες στην Αμφίπολη αποκαλύψουν κάτι που να μπορεί να οδηγήσει στην ευρύτερη έρευνα για την κατάληξη του Μεγάλου Αλεξάνδρου ώστε να  ξεκλειδωθεί αυτό το μεγάλο μυστήριο του αρχαίου κόσμου.

Πάντως μου προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του Σώντερς , δεν έχει ακόμη μεταφραστεί στα ελληνικά  και είναι κρίμα γιατί μάλλον δεν μας αρέσει να διαβάζουμε ιστορία!

Ευτυχώς για όσους επιμένουν υπάρχει και το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο της ‘Amazon’.

 

  ΡΙΞΤΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ:

Alexander’s Tomb: The TwoThousand Year Obsession to http://www.amazon.com/AlexandersTombTwo.

Να κάνετε μια αναζήτηση με το Alexanders tomb στο you tube και θα βρείτε τον χαμένο Αλέξανδρο ακόμη και στο Ιλινόις.

 

Η μαγεία της Αμφίπολης αποκαλύπτεται – Βρέθηκε δεύτερη .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: