Οργανωμένο κύκλωμα επαιτείας πίσω από την 11χρονη. Το επάγγελμα του Όλιβερ Τουίστ στην Ελλάδα κάνει θραύση


Το Πρώτο Θέμα ανακάλυψε κύκλωμα επαιτείας  που εκμεταλλευόταν την 11χρονη στα φανάρια της Θεσσαλονίκης. Βρήκαν οι εφημερίδες εσχάτως, να ασχοληθούν με ένα καυτό πρόβλημα, την οργανωμένη επαιτεία από ρουμάνικα και βουλγαρικά κυκλώματα Ρομ που φέρνουν κατά εκατοντάδες τους επαγγελματίες ζητιάνους στην Ελλάδα.

Ανακάλυψαν δηλαδή αυτό που βλέπουν καθημερινά οι Αθηναίοι στο κέντρο της πόλης τους, δίπλα στα μνημεία τους, αυτά που αντικρίζουν οι τουρίστες δίπλα στα αθηναϊκά αξιοθέατα και που οι ξένοι δημοσιογράφοι- φωτογράφοι περιγράφουν συχνά ως οικονομική κρίση με φωτογραφίες στις ανταποκρίσεις τους.

Δεκάδες είναι τα ανήλικα και τα μωρά που εκτίθενται στην επαιτεία καθημερινά σε όλους τους κεντρικούς δρόμους του ιστορικού κέντρου και τις πιό εμπορικές συνοικίες της Αθήνας. Δίπλα στα κουτιά με την λέξη »ΠΕΙΝΑΩ» , »ΑΣΤΕΓΟΣ» και »ΑΝΕΡΓΟΣ» (και στα αγγλικά) θα δεις τις εικόνες των εξαθλιωμένων με τα μικρά πλάσματα αγκαλιά να απλώνουν το χέρι με το πλαστικό ποτηράκι.

Τα περισσότερα μωρά, τα λίγο μεγαλύτερα ακόμη και οι έφηβοι την ώρα της βάρδιας πάντα κοιμούνται.  Στις ώρες αιχμής μόνο κοιμούνται και στις ιδιαίτερα εμπορικές πιάτσες, όταν σπάει λιγάκι η κίνηση, κάπου κάπου σηκώνονται να ξεπιαστούν.  Μετά  πάλι ξανασκύβουν το κεφάλι. Κάποιοι λένε ότι, τα φαρμακώνουν τα παιδιά με υπνωτικά καθημερινά για να κοιμούνται βαθύτερα, να είναι σε καταστολή ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν καλύτερα στον ρόλο.

(Μπορεί άραγε ένα μωρό ή ένα πεντάχρονο να είναι συνέχεια τόσες ώρες κοιμισμένο;)

21122011036

Οι γριές είναι πάντα ξαπλωμένες μπρούμυτα, ένα με το πεζοδρόμιο και με απλωμένο το χέρι, πιο κάτω οι άντρες τους άγρυπνοι φρουροί καπνίζουν και πίνουν καφέδες, υπάρχουν και οι τσιλιαδόροι αλλά και ένας εισπράκτορας ο Φέιγκιν (του Καρόλου Ντίκενς) που αναλαμβάνει να περνάει τακτικά από τα πόστα για να μαζεύει τις εισπράξεις, μην τις χάσουν.

Στην Καλλιθέα, στο Μαρούσι, σε όλους τους σταθμούς μετρό, στην Πανεπιστημίου, στην Σταδίου, στην Νέα Σμύρνη, στο Χαλάνδρι, στην Αγία Παρασκευή, στην Ακρόπολη, στο Γκάζι, στο Μοναστηράκι, στο Μουσείο, στην Τριλογία, έξω από όλες τις μεγάλες εκκλησίες το επάγγελμα του ζητιάνου κάνει θραύση.  Κουβέρτες, ποτηράκια, βρώμικα σκισμένα ρούχα, ξυπολησιά, ύφος περίλυπο και μάσκαρες, χαρτόνια και χάρτινα κουτιά είναι τα καθημερινά αξεσουάρ και συμπληρώνουν το ίματζ της δουλειάς.

Καμιά εφαρμογή του νόμου, κανένας αστυνομικός δεν επιλαμβάνεται, κανείς δεν καλεί σε βοήθεια την κοινωνική λειτουργό, τις αρμόδιες ΜΚΟ, τις υπηρεσίες του δήμου και τον εισαγγελέα για τα ανήλικα, κανείς δεν υπάρχει να τους διώξει μπροστά από τα τουριστικά αξιοθέατα, κανένας δεν ασχολείται να τους απαγορεύσει στην είσοδο στην χώρα και να τους οδηγήσει στην δικαιοσύνη. Και μετά μας φαίνεται περίεργο που πέθανε η 11χρονη ζητιάνα και κανείς δεν την αναζήτησε. Και μετά μας φαίνεται περίεργο, που έξω από την τρώγλη που διέμενε η μικρή και οι άλλοι Όλιβερ Τουίστ στην Θεσσαλονίκη στάθμευαν τα πολυτελή αυτοκίνητα με τις βουλγαρικές πινακίδες.

Άλλη φωτογραφία για την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης και της φτώχειας θα τραβήξετε;

PROTOTHEMA.GR -ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

Κύκλωμα εμπορίας ανθρώπων παιδιών βρίσκεται, όπως όλα δείχνουν, πίσω από την τραγική ιστορία του 11χρονου κοριτσιού των φαναριών που έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα το οποίο συνέβη στη Θεσσαλονίκη την Τρίτη, 22 Ιανουαρίου, όταν το χτύπησε λεωφορείο, καθώς διέσχιζε το δρόμο πάνω στο ποδήλατό του.

Η υπόθεση…
έλαβε μεγάλες διαστάσεις, καθώς η σορός του άτυχου κοριτσιού βρισκόταν στα αζήτητα για πέντε ολόκληρες μέρες, ενώ κανένας από τους συγγενείς του δεν είχε ενδιαφερθεί, για να την παραλάβει.

Το Τμήμα Ανηλίκων της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, που ερευνά την υπόθεση σε συνεργασία με τις βουλγαρικές αρχές εντόπισε τον πατέρα του άτυχου κοριτσιού στη Σόφια, όμως ούτε εκείνος έδειξε ενδιαφέρον για να παραλάβει τη σορό του παιδιού του, ενώ τώρα αναζητείται μέσω της Interpol η μητέρα του, για την οποία υπάρχουν πληροφορίες ότι βρίσκεται στη Γαλλία. Οι Αρχές πιστεύουν ότι πίσω από την υπόθεση κρύβεται μεγάλο κύκλωμα λαθρεμπορίας παιδιών.

Αυτές είναι μέχρι σήμερα οι τελευταίες εξελίξεις σε μια τραγική ιστορία που σκόρπισε ρίγη συγκίνησης στο πανελλήνιο, αλλά και έφερε στο προσκήνιο το τεράστιο αυτό θέμα με την εκμετάλλευση των παιδιών στα φανάρια, τα οποία, σε πολλές περιπτώσεις, είτε πέφτουν θύματα απαγωγής είτε εξαναγκάζονται από τους ίδιους τους γονείς τους να ζουν στους δρόμους, παρακαλώντας για λίγα χρήματα, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων καταλήγουν στα ταμεία αδίστακτων κυκλωμάτων.

Αυτή άλλωστε είναι και η αρχική συμφωνία που κάνουν πριν έρθουν στη συμπρωτεύουσα και βάλουν τα παιδιά τους να αναλάβουν πόστα στους δρόμους της. «Δέκα ευρώ από αυτά που βγάζει το παιδί σου θα κρατάς εσύ και τα υπόλοιπα θα τα δίνεις σε μας» λένε οι μαφιόζοι στους συγγενείς των παιδιών και εκείνοι συμφωνούν.

Άλλωστε η φτώχεια στη γείτονα χώρα και δη στις απομακρυσμένες περιοχές και στα χωριά είναι μια κατάσταση που δεν αντιμετωπίζεται. Ακόμα και αυτά τα δέκα ευρώ ηχούν ως χρυσός στ’ αυτιά τους. Αποτέλεσμα είναι να ξεριζώνονται ολόκληρες οικογένειες και να κατεβαίνουν στη Θεσσαλονίκη, πάντα υπό την καθοδήγηση της βουλγαρικής μαφίας, που τους παρακολουθεί και ελέγχει σε κάθε τους βήμα.

Τα μέλη της άλλωστε γνωρίζουν πολύ καλά πως τα χρήματα που μπορούν να κερδίσουν τα παιδιά στα φανάρια, ειδικά όσα έχουν ηλικία από 5 έως 11 ετών, είναι πολύ περισσότερα.

«Στη χειρότερη μέρα κάθε παιδί βγάζει 30 ως 50 ευρώ. Την ημέρα. Παιδί που επαιτούσε στα φανάρια του Φοίνικα μού μέτρησε 130 ευρώ σε 7 ώρες. Ήταν ένα 16χρονο αγόρι που δεν είχε το ένα πόδι» αποκαλύπτει στο «Θέμα» η κυρία Βαλμπόνα Χιστούνα, υπεύθυνη της κοινωνικής οργάνωσης υποστήριξης νέων «ΑΡΣΙΣ». Είχε προσεγγίσει αρκετές φορές τη μικρή Μαργαρίτα προκειμένου να την βοηθήσει, προσπαθώντας να της δείξει μια διαφορετική κατεύθυνση στη ζωή της.

«Την πλησιάσαμε όπως προσεγγίζουμε κάθε παιδί, θύμα εκμετάλλευσης. Η προσέγγιση αυτή γίνεται για να καταγράψουμε τις συνθήκες στις οποίες το παιδί μεταφέρεται και ζει εδώ. Προσπαθούμε να χτίσουμε κάποιο πλάνο προστασίας για κάθε παιδί. Εκείνη αρνούνταν να πάει σχολείο, έλεγε δικαιολογίες, όπως όλα τα παιδιά. Κι όταν τους μιλήσεις λίγο πιο σοβαρά, σου λένε «μα εγώ πρέπει να δουλέψω, να βγάλω λεφτά για την οικογένειά μου» και σου το λένε πολύ σοβαρά. Με τέτοιες ευθύνες τα μεγαλώνουν. Όλα αυτά τα παιδιά ζουν σε εγκαταλειμμένα σπίτια, δεν ζουν στο ίδιο σημείο για πολύ καιρό και πηγαινοέρχονται πολύ συχνά».

Το «Θέμα» αποκαλύπτει σήμερα ότι το οίκημα-ερείπιο στο οποίο έμενε η μικρή Μαργαρίτα μαζί με τον μικρότερο αδελφό της, Νίκο, τη σύντροφο του βιολογικού παππού της, που την μεγάλωσε, καθώς και με άλλους συγγενείς (σύμφωνα με μαρτυρίες των γειτόνων, έμεναν πάνω από 20 άτομα στο ίδιο σπίτι) είναι ιδιοκτησίας του κ. Γιώργου Ραπτίδη, μέλους διοικητικού προσωπικού του νοσοκομείου Παπανικολάου. Ένα χαμόσπιτο, το οποίο, όπως υποστηρίζει ο κ. Ραπτίδης, το νοίκιαζε σε κάποιον ονόματι Βασίλιεφ.

«Ήρθε κάποιος κύριος Βασίλιεφ και μου ζήτησε να του το νοικιάσω. Συμφωνήσαμε στα 120 ευρώ το μήνα. Κάναμε μάλιστα και συμβόλαιο. Αυτός πρέπει να έφερε μέσα και την οικογένειά του» αναφέρει ο κ. Ραπτίδης, ο οποίος ακόμα δεν έχει κληθεί από τις αστυνομικές αρχές για να καταθέσει, καθώς η μαρτυρία του θα μπορούσε να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες.

Οι γείτονες πάντως που γνώριζαν το κοριτσάκι κάνουν λόγο για τριτοκοσμικές συνθήκες διαβίωσης στο χαμόσπιτο της οδού Λαγκαδά, αλλά και για την παρουσία έξω απ’ αυτό, πολυτελών αυτοκινήτων με βουλγαρικές πινακίδες.

«Την επομένη του δυστυχήματος ήρθε μια Mercedes, από την οποία κατέβηκε μια εντυπωσιακή νεαρή γυναίκα, η οποία και ανέβηκε στο σπίτι» αναφέρει η κυρία Αναστασία Αϊβαζίδου, που κατοικεί σε διπλανή πολυκατοικία.

«Είχα δει και άλλα πολλά ακριβά αυτοκίνητα με βουλγάρικες πινακίδες, όπως μια BMW που για αρκετό καιρό ήταν σταθμευμένη από κάτω. Πάντως μέσα στο σπίτι γινόταν χαμός. Επικρατούσε το χάος, βρώμα και δυσωδία. Έκαιγαν στη σόμπα ό,τι έβρισκαν για να ζεσταθούν και βρωμούσε ο τόπος. Είχαμε διαμαρτυρηθεί πολλές φορές, όμως κανένας δεν ενδιαφέρθηκε».

Η μικρή Μαργαρίτα, όπως αναφέρουν στο «Θέμα», πρόσωπα της γειτονιάς που είχαν αναπτύξει σχέσεις μαζί της, ήταν ένα συμπαθές κορίτσι που κέρδιζε τον κόσμο με το χαμόγελό του.
«Μας έφερνε ψιλά για να τα ανταλλάξει με χαρτονομίσματα. Όσα κέρδιζε στα φανάρια. Τα ποσά που μας έφερνε ήταν από 20 εως 80 ευρώ. Μου έλεγε ότι τα είχε μετρήσει η μητέρα της. Εμείς πάντως την αγαπούσαμε, ήταν μονίμως με το χαμόγελο στα χείλη» λέει ο φαρμακοποιός κ. Κώστας Καλυμάφτσης.

Λίγα λεπτά πριν συμβεί το μοιραίο, το νεαρό κορίτσι είχε μια σύντομη συνομιλία με την κυρία Ελπίδα Χαψάλη, υπάλληλο καταστήματος κοντά στο δρόμο που ζητιάνευε.

«Λίγο πριν γίνει το δυστύχημα πέρασε από εδώ με αγκάλιασε, με φίλησε, της είπα άσε αυτό το ποδήλατο, τη μάλωσα, της είπα που το βρήκες. Θα φας το κεφάλι σου, της είπα. Είχε πάνω και τον μικρό αδελφό της το Νίκο. Όχι, μου είπε προσέχω. Λίγο μετά συνέβη το κακό…».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: