Άννυ Ποδηματά: Ο φόρος στις συναλλαγές ανταπόδοση των τραπεζών για την κρίση


Πώς μπορεί ο χρηματοπιστωτικός τομέας να υποχρεωθεί να συμβάλλει στην επίλυση της κρίσης που ο ίδιος προκάλεσε; Για την αντιπρόεδρο του ΕΚ, ευρωβουλευτή των σοσιαλιστών (ΠΑΣΟΚ) κ. Άννυ Ποδηματά, η επιβολή φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές και την κερδοσκοπία μπορεί να περιορίσει και απαραίτητα χρήματα να φέρει στο δημόσιο ταμείο.


Η έκθεση της κ. Ποδηματά για την επιβολή φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές συζητείται και ψηφίζεται από το ΕΚ την Τετάρτη 2 Μαΐου ενώ η ίδια η κ. Ποδηματά συζητά το θέμα με τους φίλους του ΕΚ στο Facebook το απόγευμα της Τρίτης στις 17:45 ώρα Ελλάδος (σύνδεσμος δεξιά). Εν όψει της συζήτησης στην ολομέλεια και της ψηφοφορίας, η κ. Ποδηματά δέχθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις μας.

Οι κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν τα χρήματα των φορολογουμένων για να σώσουν τις τράπεζες, όπως πολλές διστάζουν να φορολογήσουν τώρα τις συναλλαγές για να δουν κάποια από τα κονδύλια αυτά να επιστρέφουν στα ταμεία τουςΤα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας, ένας από τους ελαφρύτερα φορολογούμενους τομείς της οικονομίας προκάλεσε την κρίση και η διάσωσή του θα κοστίσει στις κυβερνήσεις 4,5 τρισεκατομμύρια ευρώ.
Το ΕΚ πρώτο «έριξε» την ιδέα ενός φόρου στις συναλλαγές με έκθεσή του, του 2010 και τα αντεπιχειρήματα του χρηματοπιστωτικού τομέα κατέρρευσαν όταν, υπό την πίεση του ΕΚ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πραγματοποίησε μελέτη για τις συνέπειες της επιβολής ενός τέτοιου φόρου διαπιστώνοντας ότι κάτι τέτοιο δεν είναι μόνο ρεαλιστικό αλλά και θα αποφέρει σημαντικότατα έσοδα χωρίς να θίξει την οικονομία της Ένωσης.
Ποιοί είναι οι δύο βασικότεροι λόγοι για την εισαγωγή του φόρου και τι επιπτώσεις θα έχει ο φόρος αυτός στην οικονομία και την εσωτερική αγορά;

Ο φόρος δεν θα βοηθήσει απλώς να περιορισθεί η κερδοσκοπία και να επανέλθει ο τομέας στη βασική του αποστολή που είναι η χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας, αλλά θα φέρει επίσης σημαντικούς νέους πόρους σε μια εποχή αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Ένας χρηματοπιστωτικός τομέας λιγότερο ανεύθυνος θα ανταποκριθεί καλύτερα στις μακροπρόθεσμες ανάγκες της οικονομίας μας και αυτός είναι ο λόγος που οι πρωτογενείς αγορές δεν περιλαμβάνονται στην πρόταση για την επιβολή του φόρου. Εκείνο που περιμένω είναι να μετακινηθούν οι επενδύσεις από την κερδοσκοπία και τις αυτοματοποιημένες αστραπιαίες συναλλαγές ενώ τα έσοδα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την τόνωση της ανάπτυξης.
Οι αντίπαλοί όμως λένε ότι ένας τέτοιος φόρος θα περιορίσει τη ρευστότητα και θα στείλει τις επιχειρήσεις του κλάδου σε άλλες «φιλικότερες» χώρες. Ποιά είναι η άποψή σας;

Εκεί που χρειάζεται περισσότερο η ρευστότητα δεν θα επηρεασθεί. Η δομή του φόρου όπως έχει προταθεί ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο αποχώρησης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ενώ η πρότασή μας να γίνει η καταβολή του φόρου προϋπόθεση για την πιστοποίηση της νομιμότητας κάθε συναλλαγής θα έχει πολύ θετικές επιπτώσεις στην επιβολή της τήρησής του.
Πιστεύετε ότι τα έσοδα από το φόρο θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν για τη μείωση της εισφοράς των κρατών μελών στον προϋπολογισμό της ΕΕ;

Οι δυνατότητες που παρέχει ο φόρος σε ότι αφορά τους ίδιους πόρους της Ένωσης είναι εντυπωσιακές. Η Επιτροπή έχει υπολογίσει ότι αν τα δύο τρίτα των εσόδων αξιοποιηθούν σε επίπεδο ΕΕ οι εθνικές συνεισφορές, που υπολογίζονται με βάση το Ακαθάριστο  Εθνικό Εισόδημα (GNI) μπορούν να μειωθούν κατά μέχρι και 50%.

Advertisements
Ετικέτες:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: