‘Ηταν πολιτική και αλτρουιστική αυτοκτονία ο θάνατος του 77χρονου φαρμακοποιού ή μια αναιμική αυτοκτονία;


Τι τραγωδία ήταν αυτή, σήμερα τον καημένο

ένας παππούς προχώρησε στο απονενοημένο

Ένας παππούς αξιοπρεπής ,αλλά ανήμπορος, θέλησε να πεθάνει

και διάλεξε το Σύνταγμα τον πυροβολισμό να κάνει

Ένας συνταξιούχος φαρμακοποιός, δεν ήθελε λέει να είναι πένητας,

δεν ήθελε μπατήρης

ένας γέροντας άξιος, της ζωής καραβοκύρης

Διάλεξε ένα τέλος τραγικό, έριξε  μπάμ και μια

και έπεσε στην πλατεία ανάσκελα κι ήταν αυτοκτονία

Ο γέρος ,που έδωσε τέλος στην ζωή ήθελε επαναστατικό συμβολισμό να δώσει

για αυτό και τα μυαλά του στην πλατεία Συντάγματος διάλεξε να σκοτώσει

Ήθελε να δείξει τις ευθύνες όσων μας έχουν φτάσει ως εδώ, ως την χρεοκοπία

όσους κάτω μας πάτησαν, κάναν χαλκομανία

Μια πράξη απελπισίας του αυτόχειρα που νόημα πολιτικό

με  θάνατο -συμβολικό ήθελε ,λέει, να δώσει

τον κόσμο από τον καναπέ μήπως και τον σηκώσει

Ήθελε ο παππούς, οι νέοι να φορτώσουνε, να επαναστατήσουν

Ήθελε τον κόσμο που οι γέροι μας κληροδότησαν, μ’ όπλα να πολεμήσουν

Όμως η χώρα αυτή δεν θα αλλάξει με πιστολιές και σκοτωμούς

σε δρόμους και πλατείες

Δεν θα αλλάξει με απονενοημένα διαβήματα και με αυτοκτονίες

Δεν θα αλλάξει με την ψυχοπαθολογία  της στιγμής του καθενός

με την κατάθλιψη, βία κι απελπισία

θα αλλάξει μόνο με ζωή και με δημιουργία

Θα αλλάξει με την αλληλεγγύη στα δύσκολα, θα αλλάξει με θυσία (όχι ανθρωποθυσία)

θα αλλάξει με αγάπη ,με συμπόνια, με βοήθεια και με αλληλοκατανόηση

σε όσους ανάγκη το ‘χουν

από ανθρώπους που χουνε δίψα για ζωή, κι όχι ήρωες που δεν » το ‘χουν!»

Περισσότερο από ένα εκατομμύριο αυτοκτονίες συμβαίνουν κάθε χρόνο.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι είναι η 13η κυριότερη αιτία θανάτου παγκοσμίως.

Η αυτοκτονία είναι η κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των εφήβων αλλά και των ενηλίκων κάτω των 35  ετών.

Το ποσοστό των αυτοκτονιών είναι πολύ υψηλότερο στους άνδρες παρά στις γυναίκες, με τους άνδρες σε όλο τον κόσμο  να έχουν τρεις με τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να αυτοκτονήσουν από το ασθενές φύλλο.

Οι αριθμοί για τις  ανεπιτυχείς απόπειρες αυτοκτονίας ανέρχονται στο αστρονομικό νούμερο των 10 έως 20 εκατομμυρίων περιπτώσεων, κάθε χρόνο, σε όλο τον κόσμο.

Οι αυτοκτονίες διαπράττονται για λόγους και αίτια που έχουν να κάνουν σχετικά με την φτώχεια και την ανέχεια, την  θρησκεία, την τιμή, το νόημα της ζωής ενώ και οι τρεις Αβρααμικές θρησκείες (Χριστιανισμός,Ισλαμ,Ιουδαισμός) παραδοσιακά θεωρούν την αυτοκτονία αδίκημα έναντι του Θεού.

Οι Μουτζαχεντίν- κομάντος αυτοκτονίας τινάζονται στον αέρα σκοτώνοντας εκατοντάδες αμάχους για μια θέση στον παράδεισο του Αλλάχ, οι Παλαιστίνιοι ζωσμένοι με εκρηκτικά τα πυροδοτούσαν κατά την διάρκεια της » Ιντιφάντα »για να ανακηρυχτεί το Παλαιστινιακό κράτος ανεξάρτητο, δεκάδες είναι  και οι βουδιστές που αυτοπυρπολούνται για να επιστρέψει ο Δαλάι Λάμα στο Νεπάλ αλλά οι Κινέζοι κομμουνιστές (με την δεξιά τσέπη) εξακολουθούν να τον θεωρούν ακόμη εξτρεμιστή.

O ηλικιωμένος φαρμακοποιός αυτοκτόνησε πιστεύοντας ότι κάνει αυτό που στην θεωρία του κοινωνιολόγου, Εμίλ Ντιρκέμ ( Émile Durkheim ) ονομάζεται αλτρουιστική αυτοκτονία.

Ο Ντυρκέμ στο βιβλίο του »Αυτοκτονία» το 1897, χώρισε τις αυτοκτονίες σε τέσσερις υποκατηγορίες:

Σε εγωιστικές,αλτρουιστικές,φαταλιστικές και αναιμικές.

Εγωιστικές είναι οι αυτοκτονίες που συμβαίνουν  όταν οι άνθρωποι αδυνατούν να ενσωματωθούν και να ενταχθούν στα υποσύνολα που απαρτίζουν τις κοινωνίες τους.

Τέτοιοι τύποι αυτοκτονίας συμβαίνουν στις σύγχρονες κοινωνίες από άτομα που έχουν χάσει το νόημα της ζωής από  απάθεια, μελαγχολία και κατάθλιψη αλλά και άλλους προσωπικούς λόγους…

Ο Durkheim αναφέρεται σε αυτό το είδος της αυτοκτονίας ως αποτέλεσμα της «υπερβολικής εξατομίκευσης», που σημαίνει ότι το άτομο αποκόπτεται όλο και πιο πολύ από άλλα μέλη της κοινότητάς του,ξέμεινε από πρόνοια ,φροντίδα και  κοινωνική υποστήριξη  και ως εκ τούτου ‘έχει την τάση να οδηγείται μόνο του σε αυτοκτονία.

Οι φαταλιστικές- μοιρολατρικές αυτοκτονίες συμβαίνουν όταν οι άνθρωποι δεν αντέχουν σε ιδιαίτερα καταπιεστικό περιβάλλον και αποφασίζουν να δώσουν τέλος στην ζωή τους.  (Αυτοκτονίες σε περιβάλλον σκληρού εγκλεισμού και φυλάκισης, στρατιωτικές αυτοκτονίες,βιασμοί,ξυλοδαρμοί κλπ)

Μια αλτρουιστική αυτοκτονία διαπράττεται όταν ο αυτόχειρας ευελπιστεί πως ο θάνατός του θα γίνει η αφορμή για να επιφέρει ένα γενικότερο καλό στους υπολοίπους.

Ο Μοχάμεντ Bouazizi (1984 – 2011)  ήταν ένας Τυνήσιος πλανόδιος πωλητής ο οποίος αυτοπυρπολήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2010, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κατάσχεση της πραμάτειας του, την ταπείνωση και τον εξευτελισμό που υπέστη από τις δημοτικές και τις αστυνομικές αρχές κατά την διάρκεια της σύλληψής του.

Ο θάνατός του έγινε ο καταλύτης για την επανάσταση της Τυνησίας και την ευρύτερη αραβική άνοιξη στην περιοχή της μέσης Ανατολής ,οδήγησε στην παραίτηση Μπεν Αλί , στην πτώση του Μουμπάρακ , στον θάνατο του Καντάφι  ενώ ο ίδιος ο Bouazizi ανακηρύχτηκε μάρτυρας.

 Σε κοινωνίες με υψηλό  βαθμό ολοκλήρωσης, όπου οι ατομικές ανάγκες θεωρούνται λιγότερο σημαντικές από τις ανάγκες του συνόλου  της κοινωνίας η αυτοκτονία μπορεί να συμβεί για το κοινό καλό.

 

  Όταν το άτομο αναμένεται να σκοτωθεί για λογαριασμό της κοινωνίας – όπως ο στρατιώτης στη στρατιωτική θητεία (Iάπωνες Καμικάζι) ή ο ζωσμένος με εκρηκτικά που μπορεί να εκδικηθεί για το Ισλάμ και την Τζιχάντ τότε η αυτοκτονία δικαιολογείται. (και δοξολογείται, βλέπε μάρτυρες Ισλάμ)

Τέλος η αναιμική αυτοκτονία αντανακλά την ηθική σύγχυση ενός ατόμου και την έλλειψη κοινωνικής κατεύθυνσης η οποία σχετίζεται με κάποια δραματική κοινωνική και οικονομική αναταραχή.

 Ο Ντιρκάιμ εξηγεί ότι είναι μια κατάσταση όπου ο άνθρωπος πάσχει από διαταραχές γιατί δεν γνωρίζει πως να βάλει όρια στις επιθυμίες του ενώ ζει συνεχώς σε μια μόνιμη κατάσταση απογοήτευσης και κατάθλιψης.

Αυτό μπορεί να συμβεί όταν ο άνθρωπος περνάει μέσα από ακραίες αλλαγές από τον πλούτο στην φτώχεια και την εξαθλίωση , στην οικονομική καταστροφή άλλα μπορεί και το αντίθετο όπως στον αναπάντεχο πλουτισμό –  ενώ και στις δύο περιπτώσεις ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανταποκριθέι σε αυτές τις ξαφνικές αλλαγές με ψυχραιμία και λογική.

Ο 77χρονος θέλοντας να δώσει ένα πολιτικό νόημα και συμβολισμό στον θάνατό του, αποφάσισε να αυτοπυροβοληθεί.

Ο αδικοχαμένος φαρμακοποιός ήθελε να προκαλέσει τα σχόλια και τον προβληματισμό των συμπολιτών του, ήθελε να ξαναβγούν οι αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα, ήθελε  να πάρουμε τα όπλα ,ήθελε οι νέοι να ξεσηκωθούν εναντίον της απάνθρωπης οικονομικής πολιτικής της τρόικας και της συγκυβέρνησης των μεγάλων κομμάτων .

Στο σημείωμά που άφησε τα λέει όλα!

Ο γέροντας προσπάθησε να σηκώσει την σημαία της επανάστασης, χωρίς όμως ο ίδιος να μπορεί να την κρατήσει!

Ο 77χρονος  έκλεισε τα μάτια στις διαχρονικές ευθύνες όσων ανήκουν στην  ηλικία του, οι οποίοι και συνέβαλαν στην κατάρρευση αυτής της χώρας και πριν πεθάνει  άφησε σημέιωμα που υπογραμμίζει ότι επί τριαπέντε χρόνια πλήρωνε τις εισφορές στο ταμείο του ,χωρίς, όμως, τις κρατικές επιχορηγήσεις .

Όμως ο  γέροντας αυτόχειρ δεν είπε όλη την αλήθεια, δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι η γενιά του και άλλες γενιές, ότι π.χ η συντεχνία των φαρμακοποιών και άλλες συντεχνίες αποτέλεσαν μέρος του προβλήματος για να οδηγηθεί η χώρα στην καταστροφή.

Ο αδικοχαμένος με τις αριστερές καταβολές, ύμνησε στους νέους (με την  γνωστή ξύλινη αριστερή γλώσσα ) την επανάσταση δίχως όμως να  πεί  στους νεαρούς ότι θα πρέπει να την ξεκινήσουν και εναντίον των παππούδων τους!

Η κόρη του 77χρονου  με χθεσινή της δήλωση προσδίδει στον θάνατο του πατέρα της έντονο συμβολισμό και σημειολογία.

http://nonews-news.blogspot.com/2012/04/blog-post_5572.html

Η αυτοκτονία του ηλικιωμένου συνταξιούχου είναι από μόνη της τραγική.  Όσο τραγικές ακούγονται και οι υπόλοιπες αυτοκτονίες Ελλήνων,Ιταλών και άλλων Νοτιοευρωπάιων που δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, που δεν θέλουν να γίνουν βάρος στους οικείους τους και επιλέγουν την έσχατη λύση με το να κόψουν το νήμα της ζωής τους.

Η προσπάθειά του επίσης, να της δώσει πολΙτικό περιεχόμενο την κάνει ακόμη τραγικότερη.

Όμως η  αυτοκτονία του και τα λόγια στο σημείωμα που άφησε  δείχνουν πιό πολύ τους φόβους και την προσωπική του ανασφάλεια για το τι θα επακολουθήσει (την αδυναμία του να ζήσει), παρά την ηρωική μορφή που περιγράφουν τα ΜΜΕ (και τα εύκολα σε αναλύσεις μπλόγκς), η οποία και επιλέγει να θυσιαστεί για το κοινό καλό.

Εάν ο αυτόχειρας επιχειρούσε με καλάσνικοφ ή έστω το όπλο που διέθετε ώστε να αφαιρέσει την ζωή από κάποιον που θεωρει υπαίτιο της καταστροφής των Ελλήνων και στην συνέχεια να αυτοκτονήσει, τότε ίσως να  μιλούσαμε για πολιτική πράξη. (βλέπε τρομοκρατία και πολιτικές πράξεις)

Η απόφασή του  όμως να προβεί σε αυτοκτονία σε μια κεντρική πλατεία , μου θυμίζει πιο πολύ την κατηγορία της αναιμικής αυτοκτονίας παρά την συμβολική και πολιτική σημασία ενός απονενοημένου διαβήματος.

Εσείς όμως μπορείτε ελεύθερα να διαφωνήσετε…

Émile Durkheim

«altruistic suicide

Suicide (1897),

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: