NA αλλάξουν αμέσως το βίντεο της Ντόρας στο site του ΔΗΣΥ! Φαίνεται λές κι έχει φάει γιαούρτι στο πρόσωπο


Να αλλάξουν αμέσως την πρώτη εικόνα απο το βίντεο της Ντόρας, στο site του ΔΗΣΥ!

Μοιάζει λές κι έιναι γιαουρτωμένη κι αυτή και το γελαστό παιδί.

ΑΜΑΝ πιά με αυτά τα εφφεδάκια και τις διαφάνειες.

Ας το προσέξουν λοιπόν!

Με νέο κόμμα κατεβάινει η Ντόρα και θα το λένε, λέει ΔΗΣΥ, άραγε αν έχει Βατοπεδινούς μέσα θα το ψηφίσεις ψηφοφόρε μου εσύ;



Σαν σίφουνας με νέο κόμμα, η Ντόρα κατεβαίνει με ΔΗΣΥ

τι τυχερούλης ψηφοφόρος, θα ‘σαι απ’αύριο  σίγουρα εσύ

Μέ νέο σχήμα,  όραμα κανούργιο και σήμα και συμβολισμό

η Μπακογιάννη μας ήρθε πάλι, θα φέρει λέει το σεισμό

Ένα νέο κόμμα τώρα ιδρυθηκε για να σε πάρει αγκαλία

και η μελαχροινή κρητικοπούλα θα σ’άρχίσει στα φιλιά

Μονάχα ελπίζω να μην ψωνίσουν απο παλιά φθαρτά υλικά

απ’την Ρηγίλλης ,τις δεξιούρες και τα Βατοπεδινά σκυλιά

Αλλιώς  το νέο ,η Δημοκρατία, η Συμμαχία  και το  ΔΗΣΥ

πάλι μπουρδέλο θα καταντήσει, πάλι θα κλάψεις ψηφοφόρε μου εσύ!

Eλεγχόμενη χρεοκοπία βλέπουν οι Κασσάνδρες των »Financial Times» μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2011


Η Ελλάδα δεν έχει άλλη λύση, παρά την ελεγχόμενη χρεοκοπία ισχυρίζονται οι Financial Times και αυτό θα συμβεί κατά τον αρθρογράφο τους το πρώτο εξάμηνο του 2011.

Ο συντάκτης εκτιμά ότι ύστερα από τις εξελίξεις στην Ευρωζώνη με την περίπτωση της Ιρλανδίας, το δράμα της Ελλάδος έιναι προδιαγεγραμμένο, με το σενάριο της πιθανής χρεοκοπίας της εντός του νέου έτους να έιναι κάτι παραπάνω απο υπαρκτό.

»Η τριετής περίοδος σύγκλισης με την υπογράφη του μνημονίου, οδηγεί σε «καταστροφή» τον ισολογισμό της Ελλάδας.»

»Η ελληνική οικονομία που στενάζει υπό το βάρος των μέτρων λιτότητας χωρίς να  παράγει πλούτο, και με αρνητική ανάπτυξη, θα αναγκαστέι να υπογράψει νέο μνημόνιο δανεισμού  από την ΕΕ και το ΔΝΤ πράγμα που οι Ευρωπάιοι εταίροι έιναι μάλλον άπίθανο να δεχτούν.

Εδώ η εφημερίδα επικαλέιται πηγές της απο τις πασίγνωστες δικηγορικές εταιρείες Whitney Debevoise και την Arnold & Porter ότι το συνεχές bail out που θα  χρειαστέι η Ελλάδα  απο την ΕΚΤ,ΔΝΤ,ΕΚ  για να εξακολουθεί να διαθέτει ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες, αυτή την φορά δεν θα έρθει.

ΈΤΣΙ η μοναδική λύση για την χώρα μας έιναι η συμφωνία για κούρεμα των ομολόγων με τους πιστωτές της,δηλ. μια  ελεγχόμενη χρεοκοπία

http://www.ft.com/cms/s/0/04a18064-f459-11df-89a6-00144feab49a.html#axzz15ryQAl7E

Πρωτοσέλιδη επίθεση της εφημερίδας Handelsblatt στη Άνγκελα Μέρκελ


Οξεία κριτική στην πολιτική της καγκελαρίου Μέρκελ ασκεί η μεγαλύτερη οικονομική εφημερίδα της Γερμανίας Handelsblatt. Σε πρωτοσέλιδο άρθρο υπό τον τίτλο «Βερσαλλίες χωρίς πόλεμο» ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας Γκάμπορ Στάινγκαρτ στηλιτεύει την «πολιτική της αυστηρότητας» που ακολουθεί η καγκελάριος Μέρκελ έναντι των υπερχρεωμένων χωρών της ευρωζώνης, εκτιμώντας ότι οδηγεί τις χώρες αυτές στην καταστροφή, ενώ βλάπτει και τα γερμανικά συμφέροντα.

Η γραμμή που ακολουθεί η καγκελάριος Μέρκελ «με όλο και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα» συνοψίζεται στις λέξεις-κλειδιά «λιτότητα» και «τιμωρία», μία επιλογή που «πιέζει ακόμα περισσότερο τις χώρες που έχουν γονατίσει» υπό το βάρος των χρεών, σημειώνει.

Ο αρθρογράφος προειδοποιεί ότι «τα γερμανικά συμφέροντα – δηλαδή η αποπληρωμή των χρεών, η σταθερότητα των τραπεζών και η διατήρηση της ευρωζώνης, δεν πρόκειται να εξυπηρετηθούν με την πολιτική αυτή» . Προβλέπει δε ότι «τα πακέτα λιτότητας που έχουν επιβληθεί και η απειλή προς τους πιστωτές θα φέρουν το αντίθετο αποτέλεσμα: οι πληγείσες χώρες θα έχουν στο τέλος περισσότερα χρέη, οι τράπεζες θα είναι σε καθεστώς μεγάλης ανασφάλειας και η Ευρώπη θα επιστρέψει σ΄ αυτό που ήταν, δηλαδή ένας τόπος, όπου ο ένας δεν θα ανέχεται τον άλλον» .

Ο αρχισυντάκτης της Handelsblatt επισημαίνει και την ευθύνη των τραπεζών για το γεγονός ότι «Έλληνες, Ιρλανδοί, Πορτογάλοι, ακόμη και οι Ισπανοί έζησαν πάνω από τις δυνατότητές τους», τονίζει όμως ότι «όποιος ανακηρύσσει τις υπερχρεωμένες χώρες σε προτεκτοράτο κερδίζει μόνο τη δυσαρέσκεια», ενώ με την πολιτική λιτότητας «δεν δημιουργούνται προϋποθέσεις για εξυγίανση και ενδυνάμωση των οικονομιών των χωρών, αντιθέτως καταστρέφονται» . Εκτιμά δε ότι, «ακόμα και αν οι δεινοπαθούσες χώρες βυθιστούν στη λιτότητα, δεν πρόκειται να απαλλαγούν από το βρόχο που τους πνίγει. Αντίθετα, οι εθνικές οικονομίες τους θα αποδυναμωθούν, τα βάρη θα γίνουν επαχθέστερα και τελικά όλες μαζί θα καταποντιστούν» .

Ο Γκάμπορ Στάινγκαρτ παραπέμπει στο «σχέδιο Μάρσαλ», του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών που σηματοδότησε το 1947 το πέρασμα των ΗΠΑ από την απαίτηση επανορθώσεων και την περαιτέρω οικονομική εξαθλίωση της ήδη ηττημένης Γερμανίας στη λογική της ανασυγκρότησης, χωρίς την οποία «ουδέποτε η Γερμανία θα έβρισκε το δρόμο για την ευημερία» . Αυτό ακριβώς, σημειώνει, «η αναζωογόνηση» θα έπρεπε να είναι ο στόχος της γερμανικής πολιτικής, να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για τον ευρωπαϊκό Νότο που χρειάζεται «απευθείας επενδύσεις και νέα επιχειρηματικότητα» .

Ο αρχισυντάκτης της Handelsblatt καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «η πολιτική της Μέρκελ δεν οδηγεί στον πόλεμο, αλλά οδηγεί στην ανασφάλεια και στη δυσαρέσκεια. Η Άγκελα Μέρκελ είναι ισχυρή έναντι των αδυνάτων. Ο δρόμος όμως τον οποίο ακολουθεί δεν οδηγεί στην Ευρώπη» .

Η εφημερίδα Handelsblatt στο αποκορύφωμα της ελληνικής κρίσης χρέους, στις 3 Μαΐου 2010 προχώρησε στην καμπάνια «αγοράστε ελληνικά ομόλογα», που βρήκε απήχηση σε προσωπικότητες από τον πολιτικό και οικονομικό χώρο της Γερμανίας.

http://www.kathimerini.gr/4Dcgi/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_19/11/2010_365308

Επιτέλους έφτιαξαν την Ρόξυ, το πρώτο γυναικείο ρομπότ για αχαλίνωτο σέξ που προσποιήται και οργασμό! Η ιδανική λύση για άντρες που θέλουν να ξεφορτωθούν τις ορίτζιναλ γυναίκες


Αμα δεν έχεις εύκαιρο κανένα γκομενάκι

εάν κανά μωρό της προκοπής δεν βρίσκεις στο μπαράκι

αν κάνεις chat στο facebook και γκόμενες δεν βρίσκεις

τώρα λύση σου βρήκανε, τα βράδυα να την »βρίσκεις»

Σού έφτιαξαν το σέξ ρομπότ, την Ρόξυ την κουκλάρα

μια γυναικάρα πλαστική, ρομποτική μανάρα

θΑ σου μιλά ,θα σε κοιτά,κι έρωτα σαν της κάνεις

θα προσποιήται οργασμό, σε ηδονή να φτάνεις

Αν θέλεις μια ρομποτική »μουνάρα» να χορτάσεις

αντί να μαλακίζεσαι αδιάκοπα, την Ρόξυ να αγοράσεις

Δώσε 5 χιλιάρικα, η Ρόξυ έιναι η λύση

τις νύχτες για απολαυστικό, ατέλειωτο ..αμήσι

Θα σου φωνάζει ΑΧ και ΒΑΧ, η Ρόξυ θα σε φτιάχνει

και όταν πηδάς αδιάκοπα, θα σου φωνάζει φτάνει!

Θα έιναι υπομονετική και ευγενική μαζί σου

όσο αποκρουστικό, αγύμναστο κι άσεξουαλ κι αν έιναι το κορμί σου

Πάρε την Ρόξυ,αγόρασε ρομποτική μανάρα

πλασμένη για την ηδονή, μια τέτοια γκομενάρα

Τι να το κάνεις, να φλερτάρεις,,να πληρώνεις, να κερνάς αληθινή γυναίκα

αφού στο σπίτι θα ‘χεις σούπερ Ρόξυ να πηδάς,

που είν το καλό το δέκα!

http://www.stifora.gr/article.php?id=34613

Ο Roky Erickson φέρνει τους ψυχεδελικούς τους ρυθμούς για πρώτη φορά στην Ελλάδα! »You’re gonna miss me baby» γιατί θα είμαι στο Gagarin!


Ο Roky Erickson,  μια προσωπικότητα τόσο ψυχωτική όσο  και επιδραστική, απο τις ελάχιστες στη σύγχρονη μουσική ιστορία της »Rock», έρχεται επιτέλους στην Ελλάδα!…

Roky Erickson – Documentary (Part 2 of 3)

You’re Gonna Miss Me (Part 3 of 4)

(Δείτε δύο ντοκυμαντάιρ για τον Ρόκυ Έρικσον και τους Ελεβέιτορς στο you tube)

Πρωτόπαιξε πιάνο στα 5 του, μέχρι τα 12 είχε ήδη αφοσιωθεί στην κιθάρα και στα 18 του έγραψε το σημαντικότερο τραγούδι της καριέρας του, τον ύμνο «You’re Gonna Miss Me» που αρχικά ηχογράφησε με τους The Spades, πριν ο ίδιος προσχωρήσει στους 13th Floor Elevators.

Η επιτυχία πρόσφερε στο συγκρότημα συμβόλαιο με την International Artists και το ταξίδι στη ζούγκλα της ψυχεδέλειας για τους Elevators και στις παρυφές της κόλασης για τον Roky είχε ήδη αρχίσει: .


O πρώτος τους δίσκος» The Psychedelic Sounds of the 13th Floor Elevators» (1966) πνίγεται μέσα σε ψυχότροπες ουσίες ,μεσκαλίνη και  LSD και ύστερα ακολούθησε το εξαιρετικό άλμπουμ Easter Everywhere, (1967),η επιτομή του »psychedelic garage» .

Η μουσική κοινότητα υποκλίνεται στον Roky Erickson ενω έκεινος  μπαινοβγαίνει σε φυλακές και ψυχιατρεία επί σειρά ετών, με τους γιατρούς να τον έχουν διαγνώσει ώς παρανοικό και σχιζοφρενή και να δοκιμάζουν πάνω του θεραπείες με ηλεκτροσόκ.

Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν οδυνηρά από κάθε άποψη, με πονηρά συμβόλαια να μην του επιτρέπουν να εισπράξει μήτε ένα cent από τα δικαιώματα των συνθέσεών του.

Μέχρι την αυγή των 90’s, οπότε η κυκλοφορία του περίφημου Where the Pyramid Meets the Eye: A Tribute to Roky Erickson με τη συμμετοχή ανθρώπων όπως οι The Jesus and Mary Chain, R.E.M., ZZ Top τον τράβηξε στον πάνω κόσμο και πέρασε το έργο του σε ένα αισθητά ευρύτερο ακροατήριο.

Φοβερές συνεργασίες με Charlie Sexton, Paul Leary (The Butthole Surfers), συλλογές με ακυκλοφόρητο υλικό, επαναδραστηριοποίηση των The Explosives, ταινίες και βιβλία για την αφεντιά του εδραίωσαν τη μεγάλη επιστροφή -επιτέλους, ο Roky γευόταν τη γενικότερη αναγνώριση…

Φέτος, μόλις πριν από λίγους μήνες είδε το φως της δημοσιότητας το True Love Cast Out All Evil, το πρώτο του άλμπουμ μετά από 14 ολόκληρα χρόνια, όπου συμμετέχουν οι Okkervil River και την παραγωγή φροντίζει ο Will Sheff (Shearwater, Okkervil River) -άλμπουμ που αναμφίβολα θα κοσμίσει τις λίστες με τα καλύτερα της χρονιάς που διανύουμε.

Ο μεγάλος Roky Erickson μόλις πάτησε τα 60, διατηρείται σε άριστη κατάσταση κι έχει αφήσει για πάντα πίσω τις παλιές κακές μέρες. Ηγείται σημαντικών φεστιβάλ ανά τον πλανήτη και πραγματοποιεί μετρημένες στα δάχτυλα κι αυστηρά επιλεγμένες ζωντανές εμφανίσεις -ακόμα λιγότερες στην Ευρώπη- οι οποίες κατά γενική ομολογία είναι εξαιρετικές κι αντάξιες του μύθου που κουβαλάει στις πλάτες του, αποσπούν διθυραμβικά σχόλια και συνήθως είναι sold out.


Βλέπετε ο Roky δεν είναι απλά ο Θεός των γκαραζιέρηδων, αλλά ότι σημαντικότερο αναδύθηκε ποτέ από τον καταραμένο, φουλαρισμένο στα παραισθησιογόνα όνειρα, άγριο μικρόκοσμο του Rock’N’Roll -αυτός κι ο Syd Barrett.

Το Σάββατο 4 Δεκεμβρίου ο Roky Erickson με πλήρη μπάντα επί σκηνής επισκέπτεται 1η φορά την Ελλάδα, που αποτελεί τον πρώτο σταθμό της μίνι Ευρωπαϊκής περιοδείας του! Κι αυτό που θα λάβει χώρα στο Gagarin, θα στέκεται πολύ παραπάνω ακόμα κι από μια συναυλία-ιεροτελεστία…

http://www.mindradio.gr/scene.php?t=music&id=2493

Διαβάστε την ιστορία τoυ ρόκ μύθου που έπέστρεψε απ’ την κόλαση στον Γκαρντιαν:

http://www.guardian.co.uk/music/2007/jun/08/popandrock2

Αμερικανικά media: Πολιτικολόγοι vs πολιτικών


Το ΒΗΜΑΓΚΑΖΙΝΟ δημοσίευσε την Κυριακή, ένα άρθρο για την στροφή των ενημερωτικών εκπομπών των μεγάλων αμερικανικών ΜΜΕ  σε δελτία σχολιασμού και άποψης με επιλεγμένους τηλε-σχολιαστές και ακράιες συντηρητικές φωνές  πολιτικολόγων που δέιχνουν να έχουν κερδίσει για τα καλά την τηλεθέαση απο τα πολυθεματικά δελτία ειδήσεων.
Το parodynews καλύπτοντας εδώ και καιρό τις εξελίξεις στην αμερικανική τηλέοραση έχει γράψει για όλα αυτά, προσπαθώντας να αναλύσει το γιατί ο τηλεθεατής ψηφίζει άποψη και σχολιασμό ακόμη κι αν τις περισσότερες φορές όλο αυτό γίνεται  εις βάρος της ενημέρωσης.
Δείτε:

Η Σάρα Πάλιν σχολιάστρια του FOX NEWS.

Διαβάστε:

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΛΙΟΥ ΒΗΜΑΓΚΑΖΙΝΟ

Φοβού τα αμερικανικά ΜΜΕ και… γέλιο φέροντα. Οι εθνοπατέρες της υπερδύναμης βλέπουν τους φωστήρες της τέταρτης εξουσίας να τους υπερφαλαγγίζουν στην κούρσα για επιρροή και δολάρια.

«Αν ήταν στο χέρι μου να αποφασίσω κατά πόσο θα έπρεπε να διαθέτουμε κυβέρνηση χωρίς εφημερίδες ή εφημερίδες χωρίς κυβέρνηση, δεν θα δίσταζα στιγμή να επιλέξω το δεύτερο» υποστήριζε ο τρίτος πρόεδρος των ΗΠΑ Τόμας Τζέφερσον.

Δύο αιώνες αργότερα η πραγματικότητα έρχεται να τον επιβεβαιώσει μερικώς.

Ολοένα αυξανόμενη καταγράφεται τελευταία στις Ηνωμένες Πολιτείες η ισχύς των πολιτικών σχολιαστών και των ΜΜΕ εν γένει, εν συγκρίσει με την επιρροή που ασκούν οι εκλεγμένοι παραδοσιακοί φορείς της πολιτικής: Η Οπρα καταποντίζει τη Χίλαρι χαρίζοντας με το «καλημέρα» ένα εκατομμύριο ψήφους στον Ομπάμα, οι υπερσυντηρητικοί παρουσιαστές Ρας Λίμπο και Γκλεν Μπεκ άγουν και φέρουν τους συντηρητικούς ψηφοφόρους και κινούν τα νήματα στο δημοφιλές Tea Party, ενώ ο Τζον Στιούαρτ κάνει τους Ρεπουμπλικανούς να ιδρώνουν κάθε φορά που αλλάζει γκριμάτσα στο γυαλί.

Ας πρόσεχαν. Αν το σύστημα δεν εμφάνιζε ρωγμές, δεν θα έσπευδε κανείς να τις καλύψει, θα πουν οι συνήγοροι του διαβόλου. Πλέον, η λάμψη των προσωπικοτήτων των media έχει απτό αντίκρισμα στην πολιτική αρένα, όπως απτό είναι και το διακύβευμα αυτής της στροφής, θα πουν οι επικριτές τους. Οντως, η εμπορευματοποίηση του πολιτικού «αγαθού» στα πρότυπα της ταχυφαγικής lifestyle κουλτούρας – ευπαρουσίαστο, εκλαϊκευμένο, εύπεπτο προϊόν για όλους – θόλωσε σταδιακά τις διακριτές γραμμές ανάμεσα στο τι είναι ενημέρωση, τι άποψη και τι ψυχαγωγία.

Στη θέση τους λανσαρίστηκε ένα αέναο ιλουστρασιόν παραπολιτικό γαϊτανάκι (το αποκαλούμενο και «infotainment»), ένα υβρίδιο γουστόζικης και φαινομενικά ανώδυνης πολιτικής ρητορικής, πολύ θελκτικό σε εποχές που άπαντες εκδηλώνουν τάσεις φυγής από τα όσα δυσνόητα, μη φωτογενή διαδραματίζονται στο Καπιτώλιο και στον Λευκό Οίκο. Ενα υβρίδιο λίαν προσοδοφόρο, αν κρίνουμε και από τα πορίσματα έρευνας που διενήργησε προ ημερών το «Newsweek».

Παραμονές των ενδιάμεσων εκλογών της περασμένης εβδομάδας στις ΗΠΑ, το εβδομαδιαίο ειδησεογραφικό έντυπο ανέθεσε στην εταιρεία έρευνας Wealth-X να συντάξει μία λίστα με τις 50 υψηλότερα αμειβόμενες πολιτικές προσωπικότητες της υπερδύναμης για το 2010, λαμβάνοντας υπόψη το προ φόρου εισόδημά τους από πληρωμένες ομιλίες, βουλευτικές αποζημιώσεις, δημοσιογραφικές δραστηριότητες σε TV, ραδιόφωνο, Τύπο, Διαδίκτυο και προκαταβολές βιβλίων για το διάστημα Σεπτέμβριος 2009-Σεπτέμβριος 2010.

Τα ευρήματα προκάλεσαν αίσθηση: Στις 32 θέσεις της χρυσής πενηντάδας στρογγυλοκάθονται τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί οικοδεσπότες εθνικής εμβέλειας, καθώς επίσης και προβεβλημένοι γραφιάδες και αναλυτές πολιτικών φύλλων, πλαισιωμένοι από πολιτικοποιημένους bloggers, ενώ στις εναπομείνασες θέσεις στην κατάταξη στριμώχνονται και μερικοί βετεράνοι ή εν ενεργεία πρόεδροι, υπουργοί, σύμβουλοι και λομπίστες. Μάλιστα, οι γκουρού των media μονοπωλούν την πρώτη πεντάδα με συνολικό εισόδημα που πλησιάζει τα 150 εκατ. δολάρια Ετερο συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι στα χρόνια του Ομπάμα (Νο 20 στην κατάταξη του «Newsweek») εκείνοι που φτιάχνουν παχύτερο «κομπόδεμα» σχολιάζοντας τα τεκταινόμενα στην Ουάσιγκτον είναι οι συντηρητικοί ραδιοτηλεοπτικοί αστέρες, με προεξάρχοντα τον ζάπλουτο Ρας Λίμπο και «εξαπτέρυγα» τους Γκλεν Μπεκ, Σον Χάνιτι και Μπιλ Ο’ Ράιλι.

Η μοναδική προοδευτική φωνή που κατόρθωσε να τρυπώσει στην κορυφαία πεντάδα της λίστας είναι αυτή του Τζον Στιούαρτ, φωτογενούς και λαλίστατου παρουσιαστή του σατιρικού «Daily Show». Το ζουμί της εν λόγω έρευνας κρύβεται γλαφυρά στο σχόλιο του «Newsweek» για τον πρώτο των πρώτων, τον «πληθωρικό» Ρεπουμπλικανό Ρας Λίμπο: «Ο κόσμος συχνά ρωτά αν σκοπεύει να πολιτευτεί και η απάντησή του είναι πάντα η ίδια – η τσέπη του δεν “σηκώνει” την περικοπή μισθού. (…) Το ετήσιο εισόδημα του Λίμπο υπερβαίνει το σύνολο της μισθοδοσίας συμπάσης της αμερικανικής Γερουσίας και μπορείτε να προσθέσετε και μερικές ακόμη γραμματείς του Καπιτωλίου σε αυτό».

Συμπέρασμα; Οσο μιλάς για πολιτική αντί να ασκείς πολιτική τόσο καλύτερο για την τσέπη και το ίματζ σου. Το λέει και ο Ρας των 58,7 εκατ. δολ.: «Οσο πιο μακριά είναι η Ουάσιγκτον από τη ζωή μου τόσο πιο πολύ ευημερώ». Γι’ αυτό κάνει τις πολιτικές παρεμβάσεις του από το ηλιόλουστο Παλμ Μπιτς της Φλόριδας – άλλωστε η φωνή του ταξιδεύει και στις 50 Πολιτείες μέσα από ένα δίκτυο 650 ραδιοσταθμών. Με καμιά εικοσαριά εκατομμύρια πιστούς να συντονίζονται στους δέκτες τους ένα τρίωρο επί πέντε φορές την εβδομάδα την τελευταία 22ετία, δεν προκαλεί έκπληξη που το περιοδικό «Talkers» τον ανέδειξε σημαντικότερο ραδιοφωνικό παραγωγό στην ιστορία. Και όχι μόνο: Ο πρώην προσωπάρχης του Ομπάμα στον Λευκό Οίκο και νυν υποψήφιος για τη δημαρχία του Σικάγου, Ραμ Εμάνιουελ, τον χαρακτηρίζει «τη φωνή και το μυαλό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος».

Ο άνθρωπος άλλωστε δεν κρύβει ότι διαθέτει δική του, συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα: Από την ανατροπή του νομοσχεδίου για τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας ως την άρση της απαγόρευσης άντλησης πετρελαίου στην ανοιχτή θάλασσα. Πρότυπό του ο Ρίγκαν και αδυναμία του η Πέιλιν.

Η ρητορική του για σφιχτή μεταναστευτική πολιτική αντηχεί άλλωστε στις μαζώξεις του TeaParty και το μικρόφωνό του είναι πάντα ανοιχτό για τους εκπροσώπους του. Με το αζημίωτο φυσικά, καθώς οι προεδρικές εκλογές του 2012 δεν είναι δα και μακριά (ο Λίμπο δεν θα έλεγε όχι στον θώκο του συμβούλου της διοίκησης). Ο μορμόνος ομόλογός του Γκλεν Μπεκ, από την άλλη, έχει δημιουργήσει ολόκληρη περιουσία με θεμέλια τους φόβους, τις προκαταλήψεις και τα ταπεινά ένστικτα των εκατομμυρίων φανατικών ακροατών του. Και εκεί έρχεται το θέμα των ευθυνών. Οταν έχεις τόση πολιτική δύναμη, τι κάνεις με αυτήν;

Σε αυτό το μήκος κύματος κινείται πρόσφατη ανάλυση στην ιστοσελίδα του αγγλόφωνου Αλ Τζαζίρα με τίτλο «Πολιτική ενδεδυμένη τον μανδύα της ψυχαγωγίας». «Εσχάτως οι διασκεδαστές δεσπόζουν στο πολιτικό στερέωμα των ΗΠΑ» υποστηρίζει ο αρθρογράφος και συνεχίζει με απτά παραδείγματα και από τις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος: «Επικρατεί μεγάλη σύγχυση αναφορικά με τη σχέση ψυχαγωγίας και πολιτικής. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι πολιτικοί πρέπει να είναι περφόρμερ, να μας διασκεδάζουν και που οι ειδήσεις δεν γίνεται να είναι βαρετές. Ενημερωνόμαστε για τα θέματα της επικαιρότητας από μη συμβατικές πηγές, όπως το “Daily Show” του Τζον Στιούαρτ. Την ίδια στιγμή περιμένουν να πιστέψουμε ότι ο Στιούαρτ, ο Κολμπέρ και ο Μπεκ είναι απλώς ψυχαγωγοί (…), είναι πλέον ηγέτες όσο επικίνδυνο και αν φαντάζει αυτό».

Η Οπρα αποτελεί «case study» από μόνη της. Αυτοδημιούργητη, φιλόπονη, φιλάνθρωπος, η λαίδη «Ο» έχει κουβαλήσει στις πλάτες της δεκάδες βαρύγδουπους τίτλους, σχετικούς με τα πλούτη και τη διεθνή ακτινοβολία της. «Εχει μεγαλύτερη αξιοπιστία και από τον πρόεδρο» υποστηρίζει η αρθρογράφος Μορίν Ντάουντ, ενώ το «Vanity Fair» σιγοντάρει στα όρια της υπερβολής: «Η Γουίνφρεϊ ασκεί πιθανότατα ισχυρότερη επιρροή στην κουλτούρα μας από οποιονδήποτε πρόεδρο πανεπιστημίου, πολιτικό ή πνευματικό ηγέτη, με εξαίρεση ίσως τον Πάπα». Το «Time», με τη σειρά του, την τοποθέτησε ανάμεσα στον Ελβις και στον Χριστό, στη λίστα με τις 100 προσωπικότητες που άλλαξαν τον κόσμο. Οταν η γυναίκα με το τηλεοπτικό άγγιγμα του Μίδα συνειδητοποίησε ότι μπορεί, ανοίγοντας το στόμα της, να ανεβοκατεβάζει βιβλία στις λίστες μπεστ σέλερ των «New York Times», αποφάσισε ότι μπορεί να κάνει ακριβώς το ίδιο και με έναν πρόεδρο. Και φυσικά είχε δίκιο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η βασίλισσα του τηλεοπτικού καναπέ και πλουσιότερη Αφροαμερικανή του 20ού αιώνα χάρισε στον «προστατευόμενό» της Μπαράκ περίπου ένα εκατομμύριο επιπλέον «ψηφαλάκια», στην κρίσιμη κούρσα του απέναντι στη Χίλαρι για το πολυπόθητο χρίσμα των Δημοκρατικών.

Ο ξεκαρδιστικός Στίβεν Κολμπέρ, έτερον ιδεολογικό ήμισυ του Τζον Στιούαρτ, έχει ήδη κάνει τα παρθενικά πολιτικά βήματά του. Οχι μόνο μπήκε στον πειρασμό να θέσει υποψηφιότητα σε αμφότερα τα πολιτικά στρατόπεδα για τις προεδρικές εκλογές του 2008, αλλά τον περασμένο Σεπτέμβριο κατέθεσε με θέρμη ενώπιον υποεπιτροπής του Κογκρέσου για θέματα μετανάστευσης και ασφάλειας των συνόρων. Στους ανοιχτόμυαλους της πολιτικής ρητορικής και υποστηρικτές του Ομπάμα λογίζεται (ή τουλάχιστον λογιζόταν την περίοδο των προεδρικών εκλογών) και ο έγκριτος αρθρογράφος-πολιτικός αναλυτής Φαρίντ Ζακάρια. Ινδικής καταγωγής, απόφοιτος του Γέιλ και του Χάρβαρντ και μεταγραφή της χρονιάς από τα γραφεία του «Newsweek» στο δυναμικό του «Τime», o Ζακάρια των 75.000 δολ. ανά ομιλία, ψηφίστηκε από το «Forbes» ως ένας από τους 25 πιο επιδραστικούς «αριστερίζοντες» (ήτοι φιλελεύθερα σκεπτόμενους) στα αμερικανικά ΜΜΕ και ο πιο «επιδραστικός» αναλυτής εξωτερικής πολιτικής της γενιάς του από το «Esquire».

Οσο για τη νέα μόδα της πολιτικής «τεϊοποσίας» στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, αυτή και αν έχει αναδειχθεί σε διελκυστίνδα για τα αμερικανικά ΜΜΕ. Οπως σχολίασε σχετικά αναλυτής του CNN, «τα περισσότερα από τα media δείχνουν να έχουν επιλέξει πλευρά. Το Fox περιγράφει τις εκδηλώσεις ως μεγάλο θέμα, το CNN ως μεσαίας βαρύτητας και το MSNBC ως καταπληκτική ιστορία για γελοιοποίηση, ενώ σε ό,τι έχει να κάνει με τις περισσότερες μεγάλες εφημερίδες δεν υπάρχει καν θέμα». Οπως και να έχει, το «θέμα» είναι ότι υποψήφιοι με τη στήριξη του επονομαζόμενου κινήματος TeaParty έκλεψαν τις εντυπώσεις – μαζί με μερικές έδρες – στις ενδιάμεσες εκλογές, καταφέροντας ισχυρό ράπισμα στην πολιτική Ομπάμα. Και όλα αυτά φυσικά με τις εύρωστες πλάτες μιας παντοδύναμης υπερσυντηρητικής ελίτ, με πατριάρχη τον Ρούπερτ Μέρντοχ, που ήρθε να καλύψει με το Fox News Channel το κενό της ενημέρωσης στα δεξιά του CNN (σήμερα το πρώτο ψηφίζεται «το πιο έμπιστο όνομα στις ειδήσεις» και το δεύτερο παλεύει για την πέμπτη θέση τηλεθέασης). Γνωστός για την τακτική του να προσκολλάται στο πολιτικό άρμα των εκάστοτε νικητών σε κρίσιμες αναμετρήσεις παρά τις συντηρητικές ροπές του, ο Μέρντοχ έχει κατά καιρούς συνταχθεί με τους πάντες, από τη Θάτσερ ως τον Τόνι Μπλερ. Ενδεικτικά, ενώ η (ιδιοκτησίας του) «New York Post» υποστήριξε την υποψηφιότητα Ομπάμα, ο ίδιος αργότερα δεν δίστασε να χορηγήσει μερικά εκατομμύρια δολάρια στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

Αλλο ένα επιχείρημα στο οπλοστάσιο όσων υποστηρίζουν ότι οι ραδιοτηλεοπτικές φωνές τείνουν να επισκιάσουν τους «ενοίκους» του Καπιτωλίου είναι τα πλήθη που είναι πλέον σε θέση να κινητοποιήσουν με το μικρό τους δαχτυλάκι. Τον περασμένο Αύγουστο ο σουπερστάρ ζηλωτής των Ρεπουμπλικανών στα ερτζιανά, αυτόκλητος Ρομπέν των ελευθεριών και ηγετική φυσιογνωμία του αμφιλεγόμενου Tea Party, Γκλεν Μπεκ, οργάνωσε πατριωτικό σουαρέ υπό το σύνθημα «Αποκατάσταση της τιμής» στο ίδιο ακριβώς σημείο της Ουάσιγκτον που ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε αναφωνήσει δεκαετίες νωρίτερα το περίφημο «Εχω ένα όνειρο». Στο βήμα της εκδήλωσης, που παρά τους αντικρουόμενους υπολογισμούς συγκέντρωσε χιλιάδες θιασώτες, ανέβηκαν οι πάντες, από τη «βασίλισσα του τσαγιού» Σάρα Πέιλιν ως την ανιψιά του Κινγκ. Την προτελευταία ημέρα του Οκτωβρίου, εν είδει ηχηρής και σατιρικής απάντησης στο «μεγαλειώδες» συντηρητικό κάλεσμα του Μπεκ, το κωμικό δίδυμο Στιούαρτ-Κολμπέρ – ή, αλλιώς, η Νέμεσις των Ρεπουμπλικανών – προκήρυξαν συγκέντρωση σε πάρκο της αμερικανικής πρωτεύουσας με σλόγκαν «Για την αποκατάσταση της σύνεσης ή/και του φόβου». Περισσότεροι από 215.000 άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση των τηλεοπτικών ινδαλμάτων να ακουστούν πιο δυνατά από το πιο ηχηρό και ακραίο 15%-20% των Αμερικανών που ελέγχουν την πολιτική συζήτηση στις ΗΠΑ αυτήν τη στιγμή, σύμφωνα με τον Στιούαρτ.

Ακόμη και ο πρόεδρος Ομπάμα έκανε επανειλημμένες αναφορές στο «κίνημα», ενώ η Αριάνα Χάφινγκτον, όπως λέμε www.huffingtonpost.com (Νο 12 στη λίστα του «Forbes» με τις ισχυρότερες γυναίκες των media), προσφέρθηκε να ναυλώσει όσα πούλμαν κρινόταν σκόπιμο προκειμένου να μετακινηθούν «ετεροδημότες» από τη Νέα Υόρκη στην Ουάσιγκτον – και αν αυτή η πρωτοβουλία της σας φέρνει στο μυαλό ελληνικές εκλογές, σας θυμίζουμε ότι προτού πάρει το επίθετο του πάλαι ποτέ βουλευτή και πρώην συζύγου της, η μητέρα όλων των… bloggers ονομαζόταν Αριάννα Στασινοπούλου, γέννημα θρέμμα Αθηναία. Τυχαίο;

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=152&artId=368009&dt=18/11/2010#ixzz15gPxK6ne

Η ΠΟΣΠΕΡΤ αντιδρά στην αθλιότητα της ΕΣΗΕΑ να επιβάλει ποινή σε δημοσιογράφο του »ΒΗΜΑΤΟΣ» για τo ρεπορτάζ των »golden boys»!



ΠΟΣΠΕΡΤ: «Απαράδεκτη απόφαση-λογοκρισία»

Η ΠΟΣΠΕΡΤ με ανακοίνωσή της χαρακτηρίζει «απαράδεκτη απόφαση-λογοκρισία» την επιβολή ποινής (επίπληξη με ανάρτηση) από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ στο συνάδελφο της εφημερίδας «Το Βήμα» Δημήτρη Γαλάνη, για το ρεπορτάζ του με τα «χρυσοπληρωμένα συμβόλαια δημοσιογράφων της ΕΡΤ» επί διοικήσεως Χρήστου Παναγόπουλου.

Κάνει λόγο για απόφαση που προσβάλλει «θεμελιώδεις αρχές που διέπουν το λειτούργημα του δημοσιογράφου», επισημαίνοντας ότι η συγκεκριμένη διοίκηση «ισοπέδωσε τα πάντα στην ΕΡΤ με την κακοδιαχείριση, τη σπατάλη και τα σκάνδαλα». Στην ανακοίνωσή της, η ΠΟΣΠΕΡΤ καταλήγει τονίζοντας ότι τέτοιες αποφάσεις έχουν στόχο «να τρομοκρατήσουν, να αποπροσανατολίσουν και προκαλούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα».

ampleharvest.org Ένα site αφιερωμένο στην καταπολέμηση της πέινας στην Αμερική με την βοήθεια της κηπουρικής.


O Gary Oppenheimer είναι ο ιδρυτής της AmpleHarvest.org.  Ο Gary πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του  ως προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών, πριν αποφασίσει να αφοσιωθέι σε ένα θέμα που δεν έχει καμιά σχέση με τα pc. Tην καταπολέμηση της  πείνας στην Αμερική δια μέσω της κηπουρικής.

Η AmpleHarvest.org,  συνδέει τους ανθρώπους που επιθυμούν να δωρίσουν τροφές και πρώτες υλες για την παρασκευή γευμάτων με αυτούς που θα αναλάβουν να προωθήσουν το φαγητό σε όσους δεν πραγματικά πεινούν.

Η  ΙΔΕΑ του Gary Oppenheimer βασίστηκε σε ένα πρόχειρο αριθμητικό υπολογισμό.

Ενώ στις ΗΠΑ υπάρχουν τουλάχιστον 49 εκατομμύρια άνθρωποι που δεν σιτίζονται κανονικά, την ίδια στιγμή υπάρχουν τουλάχιστον  40 εκατομμύρια καλλιεργητές με εκτάσεις  και μπαξέδες που καλλιεργούν τα δικά τους φρέσκα λαχανικά και πολλά απο αυτά περισεύουν και δεν διατίθενται πουθενά.

Η ιδέα του Αμερικάνου προγραμματιστή ήταν πράγματι απλή στην σύλληψή της .

Η κατασκευή ένός site κοινωνικής δικτύωσης, με τους καλλιεργητές να βρίσκουν πως θα δωρίζουν τ0 πλεόνασμα απο τα προιόντα τους και τους  ενδιαφερομένους ανέργους αλλά και άπορρους να μπορούν να  προμηθευτούν, έστω  τα βασικά, συμβάλει άμεσα στην μέιωση της πέινας και στην καλύτέρευση της υγείας τους !

Το στοκάρισμα των φρούτων και των λαχανικών λύθηκε με 3.000 κέντρα διανομής και αποθήκες που ανέλαβαν να αποθηκεύουν για λίγο χρονικό διάστημα τα προιόντα.

Έτσι ο κάθε ενδιαφερόμενος που έιχε ανάγκη να προμηθευτεί μερικά φρέσκα προιόντα, δεν έχει παρά να επισκευτεί το AmpleHarvest.org ,ώστε να βρέι το πλησιέστερο σημέιο διανομής και ένα μέρος απο την σοδειά που δωρίζουν στην κοινότητά τους απλόχερα οι καλλιεργητές.

http://www.huffingtonpost.com/2010/11/09/greatest-person-of-the-da_9_n_781232.html

OΙ μουσουλμάνοι ζήτησαν σήμερα με το Μπαιράμι τους να προσευχηθούν. Πού όμως; Μόνο εκεί που θα πρέπει να τους υποδείξει η ελληνική πολιτεία!


Ακούω απο το πρωί ότι οι μουσουλμάνοι όλου του κόσμου γιορτάζουν το Κουρμάν Μπαϊράμι τους και ασφαλώς μια τόσο μεγάλη γιορτή όπως η «Γιορτή της Θυσίας» – εις ανάμνησιν της εντολής που πήρε ο Αβραάμ από το Θεό του να θυσιάσει το γιο του- έιναι αναφαίρετο δικάιωμα του κάθε αλλόθρησκου να την εορτάσει και στην Ελλάδα.

Είναι η τρίτη φορά που πραγματοποιείται η προσευχή των μουσουλμάνων σε ανοιχτό δημόσιο χώρο.

Είχαν προηγηθεί τα προσκυνήματα στο Ολυμπιακό Στάδιο και την πλατεία Κοτζιά, καθώς όπως είναι γνωστό οι άνθρωποι αυτοί δεν διαθέτουν δικό τους επίσημο χώρο λατρείας στην Αθήνα.

Οι γιορτές των μουσουλμάνων έιναι κάτι πρωτόγνωρο για τα μεγάλα ελληνικά αστικά κέντρα, εκτός ίσως απο τις πόλεις και τα χωριά της περιφέρειας της Θρακης, ίσως γιατί μέχρι τώρα δεν υπήρχε τόσο μεγάλος πληθυσμός που νά έχει συγκεντρωθεί σε αυτά.

Η λογική λοιπόν επιβάλει να έχουν τον δικό τους λατρευτικό χώρο σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, έναν χώρο που να μπορέι να ελέγχεται απο τις αρχές αλλά και όπου οι ίδιοι να μπορούν να ασκήσουν ελέυθερα το θρησκευτικό τους δικαίωμα.


Στην πλατέια Αττικής σήμερα κάποιοι ανόητοι τους πέταξαν αυγά.

Οι προβοκάτσιες αυτές εν ώρα προσευχής μόνο βλασφημεία μπορούν να χαρακτηριστούν απο τους μουσουλμάνους και το μόνο που πετυχαίνουν μερικοί ασυνείδητοι είναι να  αναζωπυρώνουν το θρησκευτικό- φυλετικό μίσος!

Το σημερινό προσκήνυμα μπροστά απο το Πανεπιστήμιο και την Βιβλιοθήκη και ή άλλη συγκέντρωση των μουσουλμάνων στην πλατέια Αττικής, είναι  ξεκάθαρα ένα προιόν αποτελέσματος της  άρνησης των ελληνικών αρχών να τους  επιτρέψει μέχρι τώρα την κατασκευή τζαμιού ώστε να εκτελούν απερίσπαστοι τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.

Η εικόνα των μουσουλμάνων προσκυνητών μπροστά στο πανεπιστήμιο ξένισε το πρωί τους Αθηνάιους, και πολλοί ήταν αυτοί- όπως ακούστηκε απο τα ΜΜΕ- που ενοχλήθηκαν απο το θέαμα.

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι συγκεντρώσεις αυτές-αναφάιρετο βεβαιώς δικαίωμα της θρησκευτικής συνάθροισης των μουσουλμάνων- έχουν και συμβολικό χαρακτήρα.

Οι ανοιχτές συγκεντρώσεις τους σε πλατέιες και μπροστά απο μνημεία,δεν πρεπει να έχουν καμιά νομιμοποίηση χωρίς την σχετική άδεια και την έγκριση των αρχών.

Οι μουσουλμάνοι πραγματοποίησαν συγκέντρωση στην πλατεία  Αττικής, εκεί δηλαδή όπου τα θρησκευτικά πάθη έχουν ανάψει, συγκεντρώθηκαν επίσης να κάνουν προσευχή στα  Προπύλαια του Πανεπιστημίου ,μπροστά δηλαδή απο την «Νεοκλασική Τριλογία»  την Ακαδημία,το Πανεπιστήμιο και την Βιβλιοθήκη.

(Απο τα πιο τουριστικά σημέια της Αθήνας.)

Κάτι μου λέει ότι η κίνηση των μουσουλμάνων να συγκεντρωθούν για να προσευχηθούν εκεί μόνο τυχαία δεν ήταν και πρέπει να μάθουμε απο ποιούς και πότε τους δόθηκε η σχετική άδεια.

Επίσης να ξέρουμε για ποιόν λόγο προτίμησαν το Πανεπιστήμιο και όχι την Πλατέια Κοτζιά,γιατί δεν ζήτησαν ένα κλειστό στάδιο όπως το ΟΑΚΑ ή το στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και τέλος να ξέρουμε  αν η συντεταγμένη πολιτέια έχει λάβει γνώση για το που ζητούν να συναθροιστούν οι αλλόθρησκοι πολίτες της.

Γιατί τα ρωτώ αυτά;

Γιατί το πρωί στην εκπομπή του Μπάμπη Παπαδημητρίου στο ραδιόφωνο 9,89  άκουσα ότι απέρριψαν την πρόταση να προσευχηθούν σε κλειστό στάδιο και προτίμησαν να μαζευτούν στο Πανεπιστήμιο.

Αν τα πράγματα είναι έτσι τότε με το καλό και στην Ακρόπολη!


H μπίρα »Fix» με εκπληκτικό σπότ που σίγουρα θα γίνει »viral video» στο Internet.


Το νέο spot της μπύρας FIX http://www.yourvideos.gr είναι ένα εξαιρετικά ευρηματικό διαφημιστικό για το διαδύκτιο  που το δημιούργησε η Ashley & Holmes και  εμφανίστηκε μολις  χτές στο κανάλι του youtube.

Mέχρι την ώρα που σας γράφω έχει ήδη δεχτέι πάνω απο 366.000 επισκέψεις στο ίντερνετ και αναμένεται να γίνει ένα απο τα πιό επιτυχημένα Viral videos της ελληνικής διαδυκτιακής κοινότητας.

ΤΟ »viral marketing» είναι μια νέα αναδυόμενη αγορά για τις διαφημιστικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται πλέον δημιουργώντας σπότ για προιόντα, αποκλειστικά για το ίντερνετ.


Για να καταλάβετε το μέγεθος της επιτυχίας μιας καλής ιντερνετικής διαφημιστικής καμπάνιας και την απήχηση της στους καταναλωτές, σας παραπέμπω στην σαρωτική καμπάνια του Old Spice που για πολλούς αποτελεί πλέον case study για σπουδές στην διαφήμιση.

Τετοιες έξυπνες ιδέες  όχι μόνο απογειώνουν μια διαφημιστική καμπάνια αλλά και προωθούν τα προιόντα που διαφημίζουν σε ένα κοινό που με την βοήθεια των social media (facebook-twitter) είναι συγκριτικά πολύ πιό μεγάλo απο αυτό που παρακολουθεί στην τηλεόραση.

Δείτε:

Σάρωσε η διαφημιστική καμπάνια του Οld Spice στο ίντερνετ!

Να πείτε τώρα του Άνθιμου να πέσει να φουντάρει, η πολή γουστάρει δήμαρχο Καμίνη και Μπουτάρη


Να πείτε τώρα του Άνθιμου να πάει να φουντάρει

η πολή γουστάρει, για δήμαρχο Μπουτάρη

Να πείτε τώρα του παπά να πά να αυτοκτονήσει

τις δεξιούρες που διάλεξε, να κλάψει, να θρηνήσει

Αν δεν υπήρχε η ανασφάλεια κι αυτή η αμφιβολία

αν ο Έλληνας δεν έβριζε την κακοδαιμονία

αν δεν του φταίγαν τα μνημόνια,  η διάλυση του κράτους

θα είχε εκδιώξει πρό πολλού το σάπιο παρακράτος

Αυτό το κυνικό το βρώμικο, σιχαμερό κατεστημένο

γαλάζιους και παπαδαριό, Γκόρτσους και τον βλαμμένο

Νομάρχη ακροδεξιό, Μαυρογυαλούρους κι άλλες

δεξιούρες και φασισταριά πού ‘χανε τις κουτάλες

Αυτούς που την Ελλάδα σάπισαν, στα Τάρταρα την στείλαν

όσους μας καταχρέωσαν και τα λεφτά μας πήραν

όσους δεκαετίες ολόκληρες γεμίζαν τα πουγγιά τους

τα κάναν όλα ρημαδιό, να τρώει η αφεντιά τους

Αν δεν υπήρχε το μνημόνιο τον κόσμο να ρετάρει

αν δεν υπήρχαν οι αδιάφοροι, κι όσοι δεν πάιρνουνε χαμπάρι

Αν δεν υπήρχαν στην Ελλάδα όλοι αυτοί οι σιχαμεροί, που σήμερα την έχουν γονατίσει

τότε το αποτέλεσμα, θα ‘χε κι άλλο ..αμήσι

Ξύλωσε ο ελληνικός λαός όλο το παρακράτος

έδιωξε την βρώμική και αναχρονιστική δεξιά, την έπιασε ο πάτος

Διάλεξε δήμαρχους προοδευτικούς και καθαρούς να αποκαταστήσουν

τις πόλεις που παρήκμασαν, μαζί να αναστήσουν

Δεκαετίες με γαλάζιο μονοπώλιο, με ψέυτες και ρουφιάνους

χρόνια ατελείωτα με οπισθοδρομικούς, δημαγωγούς και ανικάνους

Πέτρινα χρόνια με ανθρώπους που αποκτήσαν αξιώματα και κάναν περιουσία

Νυσάφι πιά, ο λαός την λύση έδωσε και τέρμα η μαλακία!

Keith Richards »LIFE»! Η αυτοβιογραφία ενός πολύ μεγάλου μουσικού


O άνθρωπος που  εξαιτίας της  υπερδιέγερσης απο την κοκαίνη και τις αμφεταμίνες εδώ και τέσερεις δεκαετίες κοιμόταν μιά δυό φορές την εβδομάδα , ο θρυλικός κιθαρίστας του πιό βρώμικου συγκροτήματος ρόκ στον κόσμο που παρά τις καταχρήσεις εξακολουθέι και έχει μνήμη και θυμάται, έγραψε την αυτοβιογραφία του με τίτλο »Life».

Ο Keith Richards, »άυτή ή επτάψυχη γάτα που έχει γευθεί την χαρά της ζωής και της δημιουργίας περισσότερο απο κάθε άλλον άνθρωπο στον κόσμο»-όπως γράφουν χαρακτηριστικά οι Νew York Times-, στα 67 του χρόνια ζεί και βασιλεύει, εξακολουθέι να περιοδεύει και να  συνθέτει μουσική, και τώρα  βρήκε χρόνο να  γράψει το απόσταγμα των εμπειριών του με τους Rolling Stones και να το μοιραστεί με τους αναγνώστες.

Η καριέρα του Kήθ στην μουσική δεν έιναι παίξε γέλασε.  Θεωρήται απο τους πιο βιρτουόζους ρόκ-μπλούζ κιθαρίστες στον κόσμο, είναι το ένα απο τα δύο ιδρυτικά μέλη των θρυλικών Rolling Stones και 14 απο τα άπειρα τραγούδια που έχει γράψει τους στίχους και την μουσική είναι μέσα στα «500 Greatest Songs of All Time«.

Μια τόσο μεγάλη καριέρα, μια τέτοια εμβληματική φυσιογνωμία της ρόκ μουσικής, δεν μπορέι να έχει γράψει μια αδιάφορη αυτοβιογραφία.

“If you want to get to the top, you’ve got to start at the bottom’‘, λέει ο Keith Richards που γεννήθηκε το 1943 , στο Dartford, ένα βιομηχανικό προάστιο του Λονδίνου απο εργάτες γονείς.

Πίσω απο τα πολλά άσυλα των φρενοβλαβών της περιοχής του Dartford, ο  Κήθ ένιωσε απο πολύ νωρίς και απο πολύ μικρός τον φόβο και το άδικο. Κάθε φορά που επέστρεφε κάνοντας την διαδρομή απο το σπίτι στο σχολέιο του, τα μεγαλύτερα παιδιά τον έκαναν σάκο  του μπόξ και ασήκωτο απο το ξύλο .

Για καλό όλων μας η οργή του Κήθ Ρίτσαρντς και τα απωθημένα απο την παιδική του ηλικία του βγήκαν στην δημιουργία και μέσα απο την μουσική,χωρίς αυτό να σήμαίνει πως ό ίδιος δεν υπήρξε ένας βρώμικος ρόκ στάρ.

Σε μια εποχή που στην Αμερική μεσουρανούσαν τα καθαρά pop έιδωλα και οι »clean cut » ευπαρουσίαστοι μουσικοί η αλήτικη  εμφάνιση των Stones και των Beatles και ο σεξισμός ιδιαίτερα των δεύτερων στις συναυλίες τους, δημιούργησε κανονικό σεισμό στις νεολάιες που μεγάλωσαν μαζί τους.

Τα δυό κορυφάια συγκροτήματα της ρόκ έιχαν ένα σωρό προβλήματα στις περιοδέιες τους, κυνηγήθηκαν με λύσσα απο την αστυνομία και τις μυστικές υπηρεσίες των Αμερικανών,οι τσέπες τους και τα αυτοκίνητά τους ήταν πάντα γεμάτα ναρκωτικά και έιχαν στοχοποιηθέι τόσο πολύ που με ευχαρίστηση κάποιος μανιακός θα τους πυροβολούσε.

Ακούγοντας την μουσική του Ρίτσαρντς και των Ρόλλινγκ Στόουνς οι περισσότεροι ανάκαλύψαμε τους  μουσικούς της δεκαετίας του ’50 και το παλιό καλό ροκ ν ΄ρολ.

Μάθαμε να ακούμε Chuck Berry, Bo Diddley, Willie Dixon, Muddy Waters και τον John Lee Hooker,ακούσαμε soul, Βlues, rhythm ‘n blues  και γνώρισαμε το funk.

»Το πιο εντυπωσιακό μέρος του «Life» είναι ο πλούτος των γνώσεων του Keith Richards», γράφουν οι ΝΥ Τimes.

Ο ίδιος στο βιβλίο του παραδίδει την συνταγή του roll rock ‘n’  για όλα, απο το πώς μια ακουστική κιθάρα μετατρέπεται σε ηλεκτρική για να ακουστεί το κλασσικό κομμάτι  «Street Man Fighting έως και το πως μοιραζόταν έρωτες και συναισθήματα με γυναίκες σαν την Μάριαν Φέιθφουλ μαζί με  τον συνοδοιπόρο του Μίκ Τζάγκερ τέσσερεις δεκαετίες πρίν.

»Lίfe» λοιπόν και τι» Life», όταν αφορά την πολυτάραχη ζωή του μεγάλου μουσικού Κήθ Ρίτσαρντς.

Tην συστήνω ανεπίφύλακτα με μόλις 19,90 ευρώ απο τον Ελευθερουδάκη και για την ώρα μόνον στα αγγλικά.

Συγχώνευση του περιοδικού » Newsweek» με το ειδησεογραφικόι ιντερνετικό μπλόγκ »The Daily Beast ». Λέτε να έιναι το μέλλον και για τις ελληνικές εκδόσεις που σήμερα παραπαίουν;


Το περιοδικό Newsweek  αποφάσισε να ενώσει τις δυνάμεις του με το αμερικανικό μπλόγκ ειδήσεων και σχολιασμού »The Daily Beast»

O Barry Diller, ένας απο τους πιο ισχυρούς μεγιστάνες των ΜΜΕ στην άλλη όχθη του Ατλαντικού  ενώνει τις δυνάμεις του με τον Sidney Harman, τον γνωστό  βιομήχανο στερεοφωνικών σε μια σύμπραξη με στόχο την ενδυνάμωση της ηλεκτρονικής ιστοσελίδας του »the daily beast» και την ανάσταση του παραπαίοντος ιστορικού περιοδικού »Newsweek»

Οι δύο επιχειρηματίες έκαναν την συγχώνευση πιστέυοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα αυξηθούν οι αναγνώστες που θα αγοράζουν το έντυπο αλλά και θα διαβάζουν την ψηφιακή έκδοση του περιοδικού στο διαδύκτιο.

Tην διέυθυνση και την αρχισυνταξία και στα δύο ΜΜΕ αναλαμβάνει η δημοσιογράφος Τίνα Μπράουν.

Λέτε να ήρθε ο καιρός που τα διάσημα ειδησεογραφικά μπλόγκς του διαδυκτίου θα τέινουν χείρα βοηθείας στις καταποντισμένες εκδόσεις εφημερίδων και περιοδικών;

Σκεπτόμενος τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ιστορικές εφημερίδες όπως το »Βήμα» στην χώρα μας, θα έλεγα ότι τέτοιου είδους συγχωνέυσεις με επιτυχημένες ηλεκτρονικές εκδόσεις ίσως να έιναι και η μοναδική λύση για την επιβίωσή τους.

Η Άουνγκ Σαν Σουoυ Κι -που τόσο πολύ εξυμνούν στις συναυλίες τους οι U2- είναι επιτέλους ελεύθερη


Mε 15 από τα τελευταία 20 χρόνια σε αυστηρό κατ ‘οίκον περιορισμό, η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης , ακτιβίστρια Aung San Suu Kyi, η γυναίκα για την οποία οι U2 μιλούν σε κάθε συναυλία τους , αφέθηκε ελεύθερη νωρίς το πρωί του Σαββάτου.


Ένα πλήθος απο οπαδούς της Άουνγκ Σαν Σου Κι, που περίμεναν για χρόνια αυτήν την συγκλονιστική στιγμή, την στιγμή που θα εβλεπαν την γυνάικα σύμβολο έναντια στο στρατιωτικό καθεστώς της Μιανμάρ να μπορέι να κυκλοφορέι ελεύθερη,στήθηκαν συγκινημένοι με λουλούδια έξω απο το σπίτι της και περίμεναν να την χειροκροτήσουν.

Η Βιρμανέζα και μοναδική νόμιμα εκλεγμένη πρωθυπουργός στην χώρα της ανατράπηκε απο την εξουσία το 1990 και αφού αρνήθηκε να εγκαταλέιψει την Βιρμανία εξαναγκάστηκε απο την χούντα να ζεί έγκλειστη σπίτι της .

Η Σαν Σουου Κι επιχειρήθηκε να απελευθερωθεί ακόμη δυό φορές στο παρελθόν, την πρώτη φορά το 1995 και την δέυτερη το 2002, αλλά λόγω της πολιτικής της δράσης σύντομα επέστρεψε και πάλι σε κατ ‘οίκον περιορισμό.

Η απελευθέρωση της έρχεται σε μια στιγμή που το στρατιωτικό καθεστώς της Μιανμάρ επιλέγει ένα άνοιγμα προν τον υπόλοιπο κόσμο για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα τεράστια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που μαστίζουν την Βιρμανία.

http://www.nytimes.com/aponline/2010/11/13/world/asia/AP-AS-Myanmar-Suu-Kyi.html?hp

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: