Οι δημοσιογράφοι που αντιμετώπισαν τον δολοφονημένο Γκιόλια σαν ανώνυμο υβριστή και μπλόγκερ, αντί να πλημμυρίσουν την εκκλησία που γινόταν η κηδέια του!


Ο Σωκράτης Γκιόλιας αντιπροσώπευε για κάποιους-και είναι πολλοί αυτοί-  το είδος μιας δημοσιογραφίας κίτρινης, εύκολης και λαικής!

Οι πιο πολλοί ξεχνούν την προυπηρεσία του στο αθλητικό ρεπορτάζ και τον χρεώνουν με την μαθητεία του δίπλα στονΜάκη Τριανταφυλλόπουλο και το αποκαλυπτικό αλλά σκανδαλοθηρικό ρεπορτάζ!

Ο Γκιόλιας γράφουν, ήταν ένας  εθνικόφρων και θρησκόληπτος,ήταν  σκανδαλοθήρας και  φίλος των μοναχών του  Άγιου Όρους που ξερογλύφονταν να αρπάξουν τα φιλέτα γής ,ήταν ένας κουτσομπόλης και εκπροσωπούσε διάφορα επαγγελματικά συμφέροντα, έιχε κουμπαρέψει και υποστηρίξει φανατικά στην διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων το »αγγελικό» τρίο Κεντέρη – Θάνου – Τζέκου!

Ο Γκιόλιας γράφουν »ήταν ένα αληθινό τρωκτικό που όμως, δεν το παραδεχόταν!»

Η Ρίκα Βαγιάνη ξεκινά στο protagon το άρθρο «Ενας απο μας» και σημειώνει:

»Θα ξεράσω με τις αγιογραφίες. Ο μακαρίτης είχε πιο φανατικούς εχθρούς κι από τον Μέριλιν Μάνσον. Στην καλύτερη και πιο έντιμη περίπτωση είχε «ορκισμένους πολέμιους». Γράψτε ό,τι θέλετε, (γι αυτό άλλωστε, έχουμε τα σχόλια παρακάτω) αλλά εγώ δεν μπόρεσα να καταπιώ ποτέ το είδος δημοσιογραφίας που εκπροσωπεί η λογική της κρυφής κάμερας, το ρεπορτάζ- αγιατολλάχ και η ανώνυμη μπλογκογραφία με σημαία Λιβερίας. Τον μακαρίτη (και όλη τη σχολή που δημιούργησε) τον «συμπαθούσα» τόσο πολύ, που η πρώτη πρώτη μου, απαίσια, ομολογώ σκέψη μετά το φονικό ήταν: «Ποιος μ… τον έκανε ήρωα;»

Ο Αρής Δαβαράκης στο ίδιο μπλόγκ, της υπενθυμίζει με το»Ρίκα μου αγαπημένη» http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=70&smid=382&ArticleID=3238&reftab=37&t=%CE%A1%CE%AF%CE%BA%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7 ότι στο troktikο του Γκιόλια δεν έκαναν τίποτα παραπάνω απο όσα αναγκαζονταν να γράψουν κατα καιρούς  και ορισμένοι έγκριτοι συντάκτες της ΕΣΗΕΑ.

Με επιθετικά μονόστηλα,πολλά παραπολιτικά, και αμέτρητα συκοφαντικά πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα τα οποία όταν είναι λάθος οι εφημερίδες τους τα αναιρούν ζητώντας συγνώμη-όχι όμως στην πρωτη σελίδα τους- αλλά μια συγνώμη βαθιά χωμένη όσο πιο  μέσα γίνεται, ώστε  να μην διακρίνεται στα μικρά μονόστηλά τους!

Δεν περίμενα να καταλάβει ποτέ η »βολεμένη»και τακτοποιημένη γενικώς στην ζωή της Ρίκα τον λόγο που ηρωοποιήθηκε ο Γκιόλιας, αν και είναι απλός!

Ουτε περιμένω να αντιληφθεί το γιατί ένα λαικό και κακογραμμένο κατά γενική ομολογία ιστολόγιο σαν το troktiko,  βρήκε τεράστια ανταπόκριση στον κόσμο του διαδυκτίου!

ΓΙΑ ΤΗΝ επιτυχια των μπλόγκς , έχουν γράψει αρκετά ζουμερά πράγματα οι ξένες ιστοσελίδες κι αν κάνει τον κόπο και τις διαβάσει η Ρίκα Βαγιάνη, θα δεί ότι όλα αυτά που κατηγορεί και δεν της αρέσουν,είναι στην ουσιά αυτά που προτιμά να διαβάζει ο πολύς κόσμος!

Για τους ίδιους λόγους που πολλοί προτιμούν την Ηuffigton Post για την ενημέρωσή τους και όχι τις μεγάλες αμερικανικές εφημερίδες,για τον ίδιο λόγο που αρκετοί βλέπουν star και όχι την υποτιθέμενη σοβαρή ενημέρωση στα υπόλοιπα δελτία,για τους λόγους που πολλοί προτιμούν να ξεφυλλίζουν την Εσπρέσο αντί να διαβάζουν τις πολιτικές εφημερίδες,για τον ίδιο λόγο προτιμούν πολλοί να διαβάζουν το »Τρωκτικό»!

Πέρα απο την ποιότητα του περιεχομένου ενός ιστολογίου,πέρα απο τον διάλογο για την ανωνυμία των ιστολόγων που συνεχώς κατακρίνουν καταγγέλοντας οι παραδοσιακοί δημοσιογράφοι, υπάρχει το σοβαρό ζήτημα της ψυχρής  δολοφονίας ενός ανθρώπου και συναδέλφου τους και αυτές τις δύσκολες ώρες σε αυτό έπρεπε να στοχεύσουν και σε αυτό να σταθούν!

Έπρεπε να ήταν όλοι τους στην κηδεία να καταγγείλουν την τρομοκρατία και δεν ήταν, έπρεπε να έιχαν πλημμυρίσει τον ναό και δεν τον πλημμύρισαν, έπρεπε να είχαν απεργήσει στην μνήμη τους νεκρού τους κι ακόμη δεν απήργησαν,έπρεπε να έιχαν φορέσει τα μαύρα τους στα πρωτοσέλιδά τους και δεν το έπραξαν!

Αν έιχε δολοφονηθεί άλλος συναδελφός τους,ένας έγκριτος συντάκτης εφημερίδας,ένας εκδότης,ένας διάσημος μεγαλοδημοσιογράφος, θα έιχαν δημιουργήσει παλαικό ξεσηκωμό!

Το γεγονός ότι δολοφονήθηκε ένας μαχητικός ρεπόρτερ,ύποπτος και ανώνυμος διαχειριστής μπλόγκερ, με κίτρινο και »συκοφαντικό;» ιστολόγιο, δεν τους έκανε και τόσο μεγάλη αίσθηση για αυτό και άρχισαν να τον χτυπούν απο την ημέρα της κηδείας του!

O έγκριτος κύριος Τέλλογλου αν και παρατηρεί ότι έιναι νωρίς, παρ’όλα άδραξε την ευκαιρία να γράψει για τα θολά  εταιρικά σχήματα που «τρέχουν» τα sites στο διαδύκτιο!

http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=70&smid=382&ArticleID=3233&reftab=61&t=%CE%91%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BC%CE%AD%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%89%CE%BD%CF%85%CE%BC%CE%AF%CE%B1

Το να ξεκινάς τα άρθρα σου όπως η Βαγιάνη, εξωτερικέυοντας σκέψεις του τύπου,»έκαναν ήρωα έναν μαλάκα» για να κλέισεις στο τέλος με τον παρακάτω επίλογο, μόνο ώς ασέβεια στον νεκρό μπορέι να χαρακτηριστεί!

Και οι συνάδελφοι του Γκιόλια σε πολλά παραδοσιακά ΜΜΕ της πατρίδας μας, εκτός απο κακιασμένοι έιναι και ασεβείς!

»Ναι, ξερνάω με τους βαρυπενθούντες κροκοδείλους που θα έκαναν πάρτυ με βίζιτες στο Αβέρωφ, αν τον πατούσε, κατά λάθος, ένα τρένο. Ναι, είχε κάργα εχθρούς. Αλλά αυτός ο άνθρωπος, αγαπητός, μισητός, συμπαθής ή όχι, ήταν αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού μιντιακού μικρόκοσμού μας.
Και φυσικά, ήταν «ένας από μας».
Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.»

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Οι δημοσιογράφοι που αντιμετώπισαν τον δολοφονημένο Γκιόλια σαν ανώνυμο υβριστή και μπλόγκερ, αντί να πλημμυρίσουν την εκκλησία που γινόταν η κηδέια του!

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: