Μέρντοχ εναντίον Huffington Post σε φόρουμ του εμπορικού επιμελητηρίου στην Ουάσιγκτον! Πόλεμος παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης με τα new media και τα blogs στο διαδύκτιο!


Δύο άνθρωποι με εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις ο καθένας για τον τρόπο που πρέπει να μεταδίδεται η πληροφορία και η δημοσιογραφική δουλειά, συναντήθηκαν αυτές τις μέρες σε ένα φόρουμ για τα ΜΜΕ που έγινε στην Ουάσιγκτον.

Ο ένας με το όνομα Ρούπερτ Μέρντοχ λέγεται πως έιναι ο ισχυρότερος εκδότης στον κόσμο, με ναυαρχίδες τους LONDON TIMES και την Wall Street Journal και New York Post αλλά και μια αλυσίδα απο πολύ σημαντικά τηλεοπτικά ραδιοφωνικά και ιντερνετικά ΜΜΕ σε Αυστραλία,Αμερική και Ευρώπη, να διοικούνται απο τον ίδιο και την φαμίλια του.

Η δεύτερη προσκεκλημένη στο φόρουμ η Αριάννα Χάφινγκτον δημιούργησε ένα New Media Site στο διαδύκτιο που κατόρθωσε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διαστημα να έχει μεγαλύτερη επισκεψιμότητα απο αυτήν της ιστοσελίδας της »Washington Post».

Το δημιουργημά της η HUFFINGTON POST πλέον κατατάσεται μέσα στις πρώτες δέκα δημοφιλέστερες ιστοσελίδες blogs στην Αμερική.

Ο μεγιστάνας των media Ρούπερτ Μέρντοχ δεν θέλει να ακούσει κουβέντα για τα new media και την συμβολή τους στην ενημέρωση.

Δέν του αρέσουν οι παραπομπές στα link των εφημερίδων του,δεν γουστάρει το copy paste και τις τράμπες που δίνουν και πάιρνουν στα blogs και μεταξύ των citizen journalists απο άρθρα, πληροφορίες, δημοσιογραφικές έρευνες και την γενικότερη ενημέρωση που παρέχουν τα παραδοσιακά media που βρίσκονται κάτω απο την ιδιοκτησία του.

Ο Μέρντοχ πιστεύει ότι όλοι αυτοί που μπλέκουν με τις ειδήσεις στο web άν δεν ανήκουν στα παραδοσιακά μήντια και στην παραδοσιακή δημοσιογραφία, δεν κάνουν τίποτα άλλο παρα να αναπαράγουν και να κλέβουν το περιεχόμενο και τον μόχθο των πραγματικών δημοσιογράφων, βγάζοντας και σε κάποιες περιπτώσεις απο διαφημίσεις χρήματα για κάτι που δεν έχουν δουλέψει και που δεν τους ανήκει.

¨Παράσιτα , κλεπτομανείς,κλεφτες ιδεών και περιεχομένου,βαμπίρς και χάι-τεκ σκουλήκια του ίντερνετ¨ έιναι μόνο μερικοί απο τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιεί ο Ρούπερτ Μέρντοχ όταν αναφέρεται σε sites όπως η Ηuffigton Post και άλλα με ειδησεογραφικό περιεχόμενο που όμως δεν ανήκουν σε παραδοσιακούς ομίλους των ΜΜΕ.

Στον αντίποδα η Αριάννα Χάφιγκτον πίστέυει στην θετική επίδραση και συνεισφορά των νέων ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης στην μετάδοση της είδησης,στην διαδραστικότητα και αμεσότητα που επιτυγχάνεται όταν μια είδηση κυκλοφορεί στο διαδύκτιο,στην συμπλήρωση των ειδήσεων και του πρωτογενούς ρεπορτάζ χάρη στην άμεση ανταπόκριση και την μαζική συμμετοχή των χρηστών του διαδυκτίου.

Η Χάφινγκτον πιστεύει ότι τα νέα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, υιοθετούν σιγά σιγά με την γιγάντωσή τους στο web και πολλά στοιχεία απο την παραδοσιακή δημοσιογραφία, εντάσσοντας και τομέις όπως το ερευνητικό ρεπορτάζ που πρίν λίγο καιρό ήταν αποκλειστικό προνόμιο μόνο των εύρωστων οικονομικά εφημερίδων και των τηλεοράσεων.

Οι λεκτικές επιθέσεις εναντίον των νέων μέσων πληροφόρησης συνεχίζει η Αριάννα, δεν έχουν κανένα νόημα σε μια εποχή που αλλάζει διαρκώς και που τα ΜΜΕ ψάχνονται ποιό θα είναι το νέο επιχειρηματικό μοντέλο που θα ακολουθήσουν.

Η Χάφινγτον πιστεύει ότι άν ο Μέρντοχ αποκλείσει απο το περιεχόμενό των εφημερίδων του την πρόσβαση της Google, θα χάσουν ένα πολύ σημαντικό μέρος της επισκέψιμότητας οι εκδόσεις του ,γιατί θα είναι σαν να μην υπάρχουν.

Μαζί με την επισκέψιμότητα χάνεται βεβαίως και διαφήμιση.

Μια πρόσφατη έρευνα της ΑTRIBUTOR που διεξήχθη στην Αμερική για τις εφημερίδες, έδειξε πως ένα συνηθισμένο καθημερινό άρθρο αντιγράφεται στο διαδύκτιο ακριβώς όπως έχει γραφτεί στην εφημέριδα ,τουλάχιστον 4 με 4,5 φορές.

http://www.ft.com/cms/s/0/50dbe576-de09-11de-b8e2-00144feabdc0.html?nclick_check=1

Σε 101.000 άρθρα που δημοσιεύτηκαν σε 157 εφημερίδες ,περισσότερα απο 75,000 sites χρησιμοποίησαν 112.000 ακριβείς κόπιες του περιεχομένου τους, χωρίς να μπούν στον κόπο να πάρουν καμία έγκριση απο τις διευθύνσεις τους και ακόμη χρησιμοποιήθηκε μέρος ή ένα μικρό κομμάτι απο τουλάχιστον 520.000 άρθρα χωρίς πάλι να δοθεί καμία έγκριση.

Τό πρόβλημα τονίζουν οι Financial Times, το έχουν κυρίως οι μεγάλοι εκδότες με εφημερίδες πανεθνικής και παγκόσμιας κυκλοφορίας που το περιεχόμενό τους απευθύνεται και σε περισσότερο κόσμο.

Η Arianna Huffington και σε αυτό το κακό ομολουγουμένως παράδειγμα προβάλλει το επιχείρημα πως η γρήγορη κυκλοφορία και αναπαραγωγή μιας είδησης στο διαδύκτιο έστω και με την διαδικασία του copy- paste έιναι μέρος του DNA του ιστού,του τρόπου δηλαδή που λειτουργεί με μια οικουμενική  θα λέγαμε διάθεση, το διαδύκτιο.

Και δίκιο έχει, γιατί οι παραπομπές στο web,οι αναφορές στα αρχικά links και ακόμη και ένα πολύ μικρό κομμάτι,ίσως και μερικές λέξεις ίδιες να χρησιμοποιηθούν, δημιουργούν συνεκτικούς δεσμούς στο διαδύκτιο και εμφανίζονται μαζί στις ομαδοποιήσεις αποτελέσμάτων.

Χάρην βεβαίως σε αυτές τις καινοτομίες του διαδυκτίου, ο χρήστης όχι μόνο μπορεί να διαβάσει αυτό που τον ενδιαφέρει αλλά και θα συνεισφερει και αυτός με τι δικές του γνώσεις,θα επιλέξει να ανεβάσει το δικό του περιεχόμενο στα blogs ,θα προτέινει βιβλία και άρθρα απο αρθρογράφους παραδοσιακών μέσων που ενδιαφέρουν,θα προσθέσει και θα αφαιρέσει,θα καταναλώσει περιεχόμενο που σε άλλες περιπτώσεις θα χρειάζονταν δεκάδες σώματα εφημερίδων για να αντλήσει κανείς γνώσεις απο αυτά.

Το πάρε δώσε του διαδυκτίου, μπορεί να έχει και μερικά  κακά  όπως οι μαιμούδες  του ελεύθερου εμπορίου, δημιουργεί όμως και πολλαπλό όφελλός για αυτούς που  τελικά επιλέγουν να ψάξουν την γνώση στο web.

Καλά και θετικά αποτελέσματα για αυτούς που κυκλοφορούν ελέυθερα την γνώση και διακινούν ελεύθερα και την δουλειά των άλλων στο διαδύκτιο, αλλά και αρκέτα οφέλη που προκύπτουν για τους παραδοσιακούς εκδότες που είναι σίγουρο πως δεν βλάπτουν, αλλά αντιθέτως προσδίδουν περισσότερο δημοσιογραφικό κύρος στα μαγαζιά τους.

http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601103&sid=aMA0yMciT0EQ

http://www.huffingtonpost.com/arianna-huffington/journalism-2009-desperate_b_374642.html

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: