If Bloggers Had No Ethics Blogging Would Have Failed, But it Didn’t. So Let’s Get a Clue.

7-pressthinkIf Bloggers Had No Ethics Blogging Would Have Failed, But it Didn’t. So Let’s Get a Clue.
«Those in journalism who want to bring ethics to blogging ought to start with why people trust (some) bloggers, not with an ethics template made for a prior platform operating as a closed system in a one-to-many world.»

In January of 2005 I wrote Bloggers vs. Journalists is Over, by which I meant «this debate isn’t going anywhere.» But I’ve since realized that bloggers and journalists are each other’s ideal «other,» and so the flare-ups and controversies will probably continue.

These notes are my attempt to clarify some of the key terms and offer a few ideas to help people caught up in the bloggers vs. journalists conflict, which of course goes on. They were presented to «Whose rules?» a conference at Kent State University, billed as a «no-holds-barred discussion of online ethics.» (In other words, a genuine blogger ethics panel!)

Here’s the video of my presentation, which is called…

If Bloggers Had No Ethics Blogging Would Have Failed, But it Didn’t.
So Let’s Get a Clue.

1. Because we have the Web…

There are now closed and open editorial systems: they are different animals.

They don’t work the same way, or produce the same goods. One does not replace the other. They are not enemies, either. Ideas that work perfectly well in one-and describe the world in that setting-may not work in understanding the other: they misdescribe the world in a shifted setting.

Because we have the Web…

There’s the press, but there is also the press sphere, an open system.

Within the press we find the people we know as «professional» journalists.

Within the press sphere we find pro journalists and the people formerly known as the audience, mixed together.

Because we have the Web…

The means of production-editorially speaking-have been distributed to the population at large.

«Press tools» once owned by media companies and operated by professional journalists are now firmly in the hands of anyone who wants them.

This meets the technical definition of a revolution: the means of production have actually changed hands. (Almost all Internet hype derives from that one fact.)

2. Citizen Journalism

When the people formerly known as the audience employ the press tools they have in their possession to inform one another, we call that «citizen journalism.»

Citizen journalism is most likely to thrive on an «open» platform.

That’s what blogging is: an early and awkward name for open platform publishing, in which anyone can participate.

Freedom of the press belongs to those who own one, said A.J. Liebling. Still true. But blogging means anyone can own one. Therefore freedom of the press belongs equally to the amateur and the pro. As does journalism, including its essential practices. The pros may be in a better position to excel at those practices but they do not «own» them.

Important! If anyone can that does not mean that everyone will. It means, «anyone who has time and reason can freely participate.»

In practice, closed and open editorial systems, the press and the press sphere, are not separate things but richly interactive with one another in the news and information marketplace.

3. Gatekeepers and filters

In closed systems, editorial production is expensive, so we need good gatekeepers. We solved that problem by having professionals do it.

In open systems, production is cheap and new material abundant, so we need good filters. We solved that problem by having bloggers, social media sites and software do it.

For a filter to become more intelligent and effective on the web, it needs to be highly interactive with the filter-ees: the people one is filtering for.

The original service that bloggers provided was exactly that: they were intelligent and agile filters of the Web for the people who came to rely on them. The users.

In closed editorial systems, the barrier for an individual author is vertical: getting published. Then you’re «in.»

In open systems, the barriers are horizontal: getting picked up. If your post is not shared, indexed, bookmarked, discussed, commented upon, and linked to, it’s not going to «stick» and become part of the Web. Getting published is the easy part.

The number one reason why journalists should blog is that it tutors you in how the Web works. You learn about open systems, and getting picked up; you become more interactive and have to master the horizontal part- or your blog fails. Fails to stick.

4. Trust

Dave Winer, one of the founders of blogging, says a blog is not defined by the software or features in the format (like comments) but by a person talking: «one voice, unedited, not determined by group-think.» Blogging, he says, is «writing without a safety net» and taking personal responsibility for the words.

To trust a blogger is to trust in a person, talking to you, who is working without the safety net of an institution.

If we rely on a blog for news in a given sphere-gadgets, politics, food, pets, moms-we are trusting in it as an intelligent filter of the live Web. This is the first thing a good news blog has to be.

Trust can also be lodged in the community of people who regularly show up at a blog to kibbitz about the news.

You can trust in the way a blog distributes you around the web: the world it links you to.

In all these ways, good bloggers-like Dave Winer-have earned the trust of users who come to rely on them.

5. Ethics

If «ethics» are the codification in rules of the practices that lead to trust on the platform where the users actually are-which is how I think of them-then journalists have their ethics and bloggers have theirs.

* Good bloggers observe the ethic of the link.

* They correct themselves early, easily and often.

* They don’t claim neutrality but they do practice transparency.

* They aren’t remote, they habitually converse.

* They give you their site, but also other sites as a proper frame of reference. (As with the blogroll.)

* When they grab on to something they don’t let go; they «track» it.

In all these ways, good bloggers build up trust with a base of users online. And over time, the practices that lead to trust on the platform where the users actually are… these become their ethic, their rules.

Those in journalism who want to bring ethics to blogging ought to start with why people trust (some) bloggers, not with an ethics template made for a prior platform that operated as a closed system in a one-to-many world.

That’s why I say: if bloggers had no ethics, blogging would have failed. Of course it didn’t. Now you have a clue.
Posted by Jay Rosen

Δεκεμβριανά: Σύγχρονη μητροπολιτική αστυνομία


Η οργή πολλών αντεξουσιαστών καί  πιτσιρικάδων στό τετραήμερο αυτό τών επεισοδίων μέ αφορμή τόν θάνατο του 16χρονου έθεσε σέ κίνδυνο καί τήν ζωή πολλών αστυνομικών.

Τέτοια φαινόμενα σαν αυτό τού φλεγόμενου αστυνομικού τών ΜΑΤ  πού θά μπορούσαν νά τούς προκαλέσουν σοβαρότατους τραυματισμούς και εγκαύματα είναι όχι μόνο καταδικαστέα αλλά θά έπρεπε αμέσως οί υπαίτιοι νά μπουζουριάζονται.

Η αστυνομία θά πρέπει καί αυτή νά εξαντλεί τήν υπομονή τής στίς διαδηλώσεις καί νά διατηρεί τήν ψυχραιμία της όταν έχει νά κάνει μέ οργισμένους διαμαρτυρόμενους καί διαδηλωτές.

Η αστυνομία θά πρέπει νά επικοινωνεί μέ τούς διαδηλώτές καί νά εξαντλεί τά περιθώρια τής πρίν προχωρήσει σέ χρησιμοποίηση δακρυγόνων, στήν διάλυση μιάς πορείας καί σε  κατασταλτική δράση.

Οί  συλλήψεις πού  κάνουν οί αστυνομικοί θά πρέπει νά είναι μόνο από όσους έχουν πράγματι παραβεί τούς νόμους  καί όχι αθρόες προσαγωγές καί συλλήψεις σέ ανθρώπους πού δέν έχουν συμμετοχή σέ επεισόδια.

Η αστυνομία θά πρέπει νά εκσυγχρονιστεί και να προσαρμοστεί στήν σύγχρονη εποχή των μητροπόλεων και τής μητροπολιτικής αστυνόμευσης.

Στίς τάξεις τής θά πρέπει νά προσληφθούν και να ενσωματωθούν έγχρωμοι ,τσιγγάνοι και από άλλες μειονότητες αστυνομικοί, γιατί αυτό θά λειτουργήσει θετικά στην πολυφυλετική μας κοινωνία.

Μία αστυνομία αακομμάτιστη μέ νέο πρόσωπο καλύτερη εκπαίδευση  λιγότερο ρατσισμό καί περισσότερο μυαλό στίς τάξεις τών αστυνομικών μελών τής, θά  μπορεί νά είναι πιό αποτελεσματική καί νά προσφέρει περισσότερη ασφάλεια στούς Έλληνες πολίτες

Δεκεμβριανά:Αμάν τού τήν έπεσε ό Αστέρας μέ σύνθημα:’’Ξέρω τό αυτοκίνητο,ξέρω τό σπιτικό σου’’


Tου Σπύρου Δερβενιώτη από τό φύλλο τής  Παρασκευής 12-12-2008 της  City Press

Οτάν σ’άφηνει έτσι ασύδοτο, αυθαίρετα,

τόσο καιρό νά βγάζεις γλώσσα νά μιλάς

ο δικηγορικός ό συλλογός σου

Ξύπνα παίξε καλύτερα, ξέρω τό αυτοκίνητό σου!

Οταν σέ γήπεδα, πλατείες

σέ χουλιγκανισμούς ,τραμπουκισμούς ξεσπάς

τήν βγάζεις λάδι , ακόμη μιά φορά θά τήν γλυτώσεις

ξύπνα παιξε καλύτερα, γιατί θά μετανιώσεις!

Όταν μέ αυθάδεια , σκληρότητα

γιά τόν φόνο του μικρού μιλάς

καί πώς γιά παρεξήγηση επρόκειται

μέ περισσό θράσσος δηλώνεις,

προβοκατόρικες δηλώσεις  τίς πληρώνεις!

Ξύπνα παίξε καλύτερα, εγώ θέλω τό καλό σου

γνωρίζω τό αυτοκίνητο,ξέρω τό σπιτικό σου!

Τό ’’ξύπνα παιξε καλύτερα-ξερω τό αυτοκίνητο σου’’ είναι σύνθημα πού ακούγεται στά μάτς τού Αστέρα Εξαρχείων από τούς οπαδούς του.

Mέ χιουμοριστική κai όχι βεβαίως μέ  απειλητική διάθεση ,οι λιγοστοί  οπαδοί του Αστέρα Εξαρχείων τα  χώνουν με αυτόν τον ευρηματικο τρόπο πρός στόν ρέφερι πού   διαιτητεύει τους αγώνες τους.

Τό parody news τό προσάρμοσε σέ βαρύ αναρχοαυτόνομο ύφος ακολουθώντας τήν επικαιρότητα καί τά γεγονότα τών τελευταίων ημερών καί προσπαθώντας νά εξηγήσει  τούς λόγους τής επίθεσης τών κουκουλοφόρων στο δικηγορικό γραφείο γνωστού ποινικολόγου.

Αλλά χιουμοριστικά συνθήματα τών οπαδών τής ομάδας τού Αστέρα Εξαρχείων είναι τά παρακάτω:

«Έχουµε τον Λώλο, δεν θέλουµε τον Δώνη / µπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι»
«Την παίρνω στο τηλέφωνο κι αυτή δεν το σηκώνει / µπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι»
«Ο σκύλος µου τρελάθηκε, µε γάτα ζευγαρώνει / µπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι»
«Αστέρα ολέ και είναι αργά / αρχίζω να τα βλέπω όλα ασπρόµαυρα / Αστέρα ολέ µπάτσοι παντού / όπου κι αν παίζεις τα Εξάρχεια µε ντου»
«Εχω ζάλη, ζάλη στο κεφάλι / έχω τρέλα, τρέλα στο µυαλό / έχω Αστέρα, Αστέρα στην καρδιά µου / και παντού σ ακολουθώ»
«Είµαι πλατεία, πίνω ρετσίνα / είµαι ο πιο µάγκας µες στην Αθήνα
Είµαι πλατεία, πίνω σιρόπι / είµαι ο πιο µάγκας µές στην Ευρώπη»
«Αστέρα, µε χόρτο, µοιάζεις µε την Πόρτο
Αστέρα, µε κόκα, µοιάζεις µε την Μπόκα
Αστέρα, βελόνα, σαν την Μπαρτσελόνα
Αστέρα, µε ξύδια είσαι η Τσέλσι ίδια
Αστέρα, µε αρντάν σαν την Παρτιζάν»

Δεκεμβριανά: Εξάρχεια


Πλατεία στό κέντρο τής Αθήνας  στέλνει SOS απεγνωσμένα γιά νά απαλλαγεί από μπάτσους καί εμπόρους ναρκωτικών πού λυμαίνονται τήν περιοχή.

Καινοτόμες οδοί τής τεχνολογιάς όπως ή οδός Στουρνάρη έξω από τό Πολυτεχνέιο μέ τίς τόσες ελληνικές επιχειρήσεις  πληροφορικής καί γνώσης ζητούν απεγνωσμένα νά μήν ξαναγίνουν Σεράγεβο.

Αλλιώς θά φύγουν.

Διαβάστε τό άρθρο τού εκδότη τής Αthens Voice.

Editorial Toύ Φώτη Γεωργιλέ  11-12-08

γιά τήν ΑTHENS Voice


Έτσι, λοιπόν, η χρονιά θα τελειώσει θλιβερά και θλιμμένα. Με ένα αγόρι 15 χρονών νεκρό και τις πόλεις μας καμένες.
Όσοι προσποιούνται τους έκπληκτους, όσοι βλέπουν «άτυχες στιγμές» και μεμονωμένα περιστατικά, όσοι δεν αναγνωρίζουν πολιτικές ευθύνες, για άλλη μια φορά υποκρίνονται. Η δολοφονία του μικρού Αλέξη ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Όσοι παρακολουθούσαν αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στα Εξάρχεια, απλώς περίμεναν πότε θα συμβεί το κακό. Γιατί στα Εξάρχεια όλοι γνωρίζουν πως εδώ και 2-3 χρόνια εφαρμόζονται οι αμερικάνικες τεχνικές της δεκαετίας του ’70, τεχνικές που έχουν εγκαταλειφθεί βέβαια εκεί, εδώ και δεκαετίες. Μεθοδικά έχουν κάνει γκέτο μια ολόκληρη γειτονιά. Η πιο ζωντανή και νεανική γειτονιά της Αθήνας έχει μετατραπεί στο βασίλειο της αστυνομοκρατίας, λες και είναι η Βαγδάτη. Περικυκλωμένη, σε μια μόνιμη ένταση, να περιμένει συνεχώς το σπινθήρα. Συγχρόνως τη γέμισαν ηρωίνη. Περίεργο, στην πιο αστυνομοκρατούμενη περιοχή της Ελλάδας, ανθεί ανενόχλητο το εμπόριο ναρκωτικών. Όλα τα άλλα ήταν απλώς θέμα χρόνου. Κάποτε το κακό θα συνέβαινε.
Έστησαν και συντηρούν μια κατάσταση, έτοιμη πάντα για εύκολη εξαργύρωση στο πολιτικό παιχνίδι. Καταπίεση – αντίδραση, αστυνομοκρατία και αδιέξοδη βία. Το μόνο παιχνίδι που ξέρουν να διαχειρίζονται καλά σ’ αυτή τη χώρα.
Απ’ τη μια μεριά ο νόμος και η τάξη και απ’ την άλλη η επανάσταση της σπασμένης βιτρίνας. Κάνανε τις αμερικανιές τους, μαθητευόμενοι μάγοι εγκληματικού κυνισμού και ανικανότητας, σίγουροι πάντα πως όταν χρειαστεί, θα παίξουν ξανά το ίδιο παλιό παιχνίδι. Οι πιέσεις θα εκτονωθούν, οι νοικοκυραίοι θα φοβηθούν, ο χειρισμός της κοινής γνώμης θα γίνει κέντημα στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Μόνο που ‘πεσαν έξω. Τώρα όλοι ξέρουν ότι ο «νόμος και η τάξη» είναι τα Βατοπέδια. Η εποχή της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας έστειλε στους δρόμους και τα παιδιά των δημοτικών σχολείων. Το καθαρό χαμογελαστό πρόσωπο του μικρού Αλέξη έγινε το πρόσωπο μιας γενιάς που δεν βλέπει μέλλον. Που ξέρει ότι η ανεργία των νέων φτάνει στο 25% λες και είμαστε καμιά χώρα της υποσαχάρειας Αφρικής χωρίς παραγωγή. Που ξέρει ότι, σ’ αυτή τη χώρα, η μόνη διέξοδος που της επιφυλάσσεται είναι να πάει στο κρεβάτι κάποιου χοντρού γενικού γραμματέα για να διοριστεί έκτακτη στο δημόσιο. Όποιος δεν έχει μέλλον, σπάει το παρόν.
Έτσι ξαφνικά, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια βρέθηκαν κλειστά, με τους μαθητές να πετροβολούν τα αστυνομικά τμήματα σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Άντε τώρα να πεις για 100-200 κουκουλοφόρους και γνωστούς αγνώστους. Μικρά παιδιά φωνάζουν «εξοστρακίστε μας και μας. Εδώ είμαστε». Και ενώ τα γνωστά Μέσα Ενημέρωσης της συμφοράς προσπαθούν να φτιάξουν το γνωστό κλίμα, ο πρόεδρος της συνομοσπονδίας εμπορίου λέει «καμιά υλική ζημιά δεν μπορεί να συγκριθεί με τη ζωή ενός νέου ανθρώπου». Σε πρωινή εκπομπή, ο δημοσιογράφος παρουσιάζει τον ιδιοκτήτη που του έκαψαν την αντιπροσωπεία αυτοκινήτων. Έξαλλο. Είναι γνωστοί οι δράστες, λέει. Να τους πούμε, φωνάζει ο μετρ του δημοσιογραφικού λειτουργήματος. Τα Βατοπέδια, λέει αυτός, οργισμένος, τα Βατοπέδια μάς γαμήσανε. Και τους αφήνει όλους μουγκούς.

Κοινωνία άρρωστη, γερασμένη, δολοφονεί τα παιδιά της και αυτοκτονεί. Το πολιτικό της σύστημα καταρρέει, εταιρείες που λυμαίνονται το δημόσιο πλούτο βαφτίζονται κόμματα, χρηματιστηριακές εταιρείες βαφτίζονται μοναστήρια, οι δικαστές της χαρίζουν τη δημόσια γη και οι αστυνομικοί δολοφονούν 15χρονα παιδιά. Η ελληνική κοινωνία κουρασμένη, αποπροσανατολισμένη, μισεί τον δίπλα της, μισεί τον ίδιο τον εαυτό της, τυφλή, μακάρια και αυτοκτονική παρακμάζει μέσα στον ανορθολογισμό. Και απαιτεί ορθολογισμό από τους κουκουλοφόρους. Ζητάει υπευθυνότητα από τα παιδιά της.
Η τυφλή βία, ανορθολογική, αντιπολιτική, είναι εντός του συστήματος. Είναι αδιέξοδη, χειραγωγήσιμη. Σώπα. Δεν το ξέραμε. Ευτυχώς που μας το λένε τα talking heads των τηλεοπτικών παραθύρων.
Είναι απίστευτο πόσο γερασμένοι, πόσο συντηρητικοί μού φαίνονται οι εκπρόσωποι της γενιάς μου που αναλαμβάνουν αυτές τις μέρες να τοποθετήσουν την πραγματικότητα πάλι μέσα στα ίδια παλιά σχήματα. Σκέψου πώς φαίνονται στους 15χρονους. Τρίτο βράδυ, αυτή τη στιγμή που γράφω, καίγεται όλη η Ελλάδα από άκρη σε άκρη κι αυτοί λένε για τους 100-200 «γνωστούς-αγνώστους». Έχουν απέναντί τους την οργή, την αγανάκτηση, τη γενιά τού «άντε γαμήσου», κι αυτοί έχουν την απαίτηση από τα παιδιά τους που τους φτύνουν κατάμουτρα, να φερθούν «με πολιτική υπευθυνότητα», να «μην πάρουν το νόμο στα χέρια τους», «να σεβαστούν την περιουσία των άλλων». Πώς δεν τους ζητάνε να ‘ρθουν στα παράθυρα να συζητήσουν για τον Αλέξη με τον Γιακουμάτο και τον Κούγια;
Τώρα οι μηχανισμοί της χειραγώγησης, που χαμένοι, έντρομοι δυο μέρες τώρα έχουν χάσει την μπάλα, θα πάρουν πάλι μπρος. Θα αφεθούν ανενόχλητες οι φωτιές και οι καταστροφές έως ότου ο φόβος και ο θυμός από τις λεηλασίες υπερτερήσει του θυμού για τη δολοφονία του μικρού μαθητή. Μετά θα επανέλθει η τάξη.
Μια δολοφονία, καμένες πόλεις, κατεστραμμένοι δρόμοι. Μια κοινωνία αδιέξοδη, χωρίς λύσεις, αυτοκαταστροφική. Ήταν η λογική συνέχεια των πραγμάτων. Πριν λίγο καιρό, μια φράση του πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης μού είχε κάνει μεγάλη εντύπωση, μου είχε φανεί πραγματικά επικίνδυνη. Έγραφα τότε: «Αν η συμπεριφορά των πολιτικών είναι «υποκειμενικό στοιχείο αντίληψης», όπως είπε, αν καταργούνται οι κανόνες, τότε προμηνύονται ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Καλά ξεμπερδέματα». Δεν πέρασαν ούτε 3 μήνες… Η ελληνική κοινωνία δολοφονεί και αυτοκτονεί. Σκοτώνει τα παιδιά της και καταστρέφει τις πόλεις της. Αν δεν βρει το δρόμο να βγει από τη γενική κρίση με πολιτικό τρόπο, θα διανύσει τον κατήφορο μέχρι το τέλος.

Δεκεμβριανά-Economist:Αναζητήται νέος Περικλής μέ θάρρος και γεναιότητα νά δώσει λύσεις στά προβλήματα τής τραυματισμένης ελληνικής δημοκρατίας



When nettles go ungrasped

Dec 11th 2008
From The Economist print edition
Wanted: a Periclean figure with enough courage to tackle the deeper causes of Greece’s mayhem


THERE is something weird and frightening about the sight of a modestly prosperous European country-assumed by most outsiders to have recovered from its rocky history of coups and civil strife-that is suddenly gripped by an urban uprising that the authorities cannot contain. Greece’s travails seem all the odder after a recent economic record which, to judge by the basic numbers alone, looks tolerably good.

Could this take place in any seemingly stable democracy, or does the land of democracy’s birth have special features? Well, the incident that sparked Greece’s mayhem-the killing by police of a teenager-could have happened almost anywhere. And there are many cities where an angry minority is ready to run amok: think of Budapest in 2006 or Paris in 2005.

But in the Greek case a spasm of rage among youngsters and the bohemian underworld has laid bare a deeper seam of discontent: with corruption, maladministration and the sheer frustration of life at the bottom of the Athenian pile (see article). There are some proximate causes, including fury over scandals (one involving a famous monastery) that seem egregious even to a nation that reveres the church and often winks at petty larceny. But far more important are problems that no Greek government has tackled. To find out what they are, ask any of the Greek-born scholars, entrepreneurs, artists and other talented types who flourish all over the world but recoil at working in their homeland, much as they love it.
Click here to find out more!

As any homesick Hellene can tell you, their country can be a maddening place for people with drive and flair. The world’s universities are full of Greek academics, but the country’s own campuses are dogged by poor administration, strikes and a state monopoly on higher education. In its university system Greece hews closer to the worst aspects of the Ottoman past (such as bureaucracies that block innovation) than does Turkey, with its fine range of public and private campuses.

In health, schooling and other public services, bad state provision fuels a huge under-the-counter market-creating in turn vested interests opposed to any change. Life is tough for youngsters with energy and talent but no cash or connections. To get anywhere, they spend all day in rotten state classrooms, then trek off to private night schools where the same teachers do a slightly better job in return for money. Anybody who negotiates those hurdles must then face a dismal job market-either a dreary, dysfunctional public sector or a private sector crimped by crooked tax inspectors and crazed regulators. Of course, none of this excuses the riots. Indeed, many of the policies (such as reinforcing the ban on private education) that are advocated by self-appointed representatives of Greece’s angry young people would make their problems worse.

Serious as they are, many chronic woes have been masked, to some extent, by easy money: European Union subsidies, a boom in shipping, construction for the 2004 Olympics. With the world recession, the mask is coming off, and Greece’s politicians face a dilemma. Either they take on the vested interests that snarl things up, or the country risks forfeiting much of the economic and social progress that it has made.
Freedom depends on being courageous

To Greece’s rulers, the line of least resistance is often to do nothing, turning a blind eye to police corruption, or letting public servants pad out their salaries by taking money on the side. But the cost of letting problems fester is now even greater than the cost of curing them. Very soon one of Greece’s hard-pressed politicians-whether from the centre-right that now holds power, or the centre-left that leads in the opinion polls-will have to turn into a statesman.

Δεκεμβριανά-Αποδείξεις στην βαλλιστική με τον δημοσιογράφο Νicky Bazookas


Τώρα θα σας αναπαραστήσω εγώ, πώς γίνεται στον αέρα
να εξοσ
τρακίζεται άσχημα το βλήμα ή μια σφαίρα
Θα κάνω πρώτα έναν ειδικό φρουρό το όπλο του να βγάζει
καί ύστερα πέφτοντας μέσα στο πλατο
το θύμα όταν τού ρίχνουνε
στον δρόμο να σφαδάζει
Αφού ό μάρτυρας δεν μπορεί αναπαράσταση να κάνει
τότε την κάνω εγώ γιατί μπορώ κι ένα μπαζούκας φτάνει…

Αμάν αμερικάνος στόν Αlpha. Πάει χαλάσε τήν πιάτσα!


Rick Spinner tapped CEO of Alpha Media
RTL takeover of Greek broadcaster approved

By Scott Roxborough  Hollywood Reporter

Dec 10, 2008, 09:55 AM ET
COLOGNE, Germany — Former ABC Television executive Rick Spinner has been named CEO of Alpha Media Group as Greek media watchdogs approved RTL Group’s majority takeover of Greece’s No. 3 broadcaster.

Spinner was president of European operations for Capital Cities/ABC Television from 1993-97. He has served as an adviser and in other capacities for RTL in various European territories.

RTL has acquired a 66.6% stake in Alpha Media from current owner Dimitris Contominas for 125.7 million euros ($163 million). Alpha operates one national and one regional television channel as well as two radio stations.

During the first half of 2008, Alpha claimed a 16.5% share of the Greek TV advertising market and nearly 15% of the nation’s total TV audience.

Καί τώρα πού οί Γερμανοί τού RTL, φέρνουν αμερικάνο

εγώ στά μήντια φίλο μου, πώς διάολο θά βάνω;

Τήν πιάτσα θά χαλάσει αυτός, θά φέρει αξιοκρατία

πάνε οί γαμβροί οί κουμπαριές, πάει καί η φιλία

Oι κολλητοί μου oi κολλητές,αυτοί τί θά απογίνουν;

οί γκόμενες καί οί γκόμενοι, φοβάμαι θά ξεμείνουν

Σόκο άπ τίς παραγωγές,κι οί άλλοι πώς θά κάνουν,

καί έξτρα μεροκάματο, στήν τσέπη πώs  θά βάλουν;

Φοβάμαι τό παράδειγμα, θά ακολουθήσουν καί άλλοι

τά τρωκτικά τών καναλιών, σε καλό δέν θά τά βγάλει

Manager Yankee  έρχεται, καί σφιγγουνε οί κώλοι

κεφάλια μέσα γρήγορα, καί μαζευτήτε όλοι.

(Η έλευση αμερικάνου μάνατζερ στά μήντια, δέν ξέρω άν θά τά κάνει κάλυτερα στήν χώρα μας,όμως όσοι ζούν καί εργάζονται σέ αυτά  μπορούν νά ελπίζουν σέ πιό αξιοκρατικό περιβάλλον)

Δεκεμβριανά Τσίπρας:Σιγά νά μήν σάς δείξω τήν κουκούλα μου!


Δέστε τον! Είναι ένας επαναστάτης πρόεδρος χωρίς αιτία,
μέ κατασκευαστική εταιρεία, πού παράγει πολιτική στήν πορεία!

Σήμερα στό κανάλι σας, δέν ήρθα μέ κουκούλα
τήν ξέχασα στήν μηχανή,τήν άφησα στήν Βούλα
Εμείς στίς πορείες τού Σύριζα, επεισόδια άν μυρίστουμε
κουκουλοφόρους διώχνουμε , μόνο όταν καί άν μπορούμε
Διότι είμεθα σοβαροί, τήν νεολαία σκεπτόμαστε
κάθε φορά που αγωνιούν,εμείς αφουγκραζόμαστε
Παράγουμε πολιτική, νιώθουμε υπευθυνότητα
χώρίς μικροκομματική,καί άλλη σκοπιμότητα
Τώρα τελευταία πέσαμε, πρέπει νά σηκωθούμε
γιά αυτό καί από τό εγκλημα,τού Αλέξη θά πιαστούμε
Καί αντί μέσα σέ κλίμα εκρηκτικό,νά λέμε νά συστήνουμε
στόν κόσμο αυτοσυγκράτηση,
εμείς πορείες θά στήνουμε,νεαρούς θά κατέβάζουμε,
μέ στόχο τήν επικράτηση

Δεκεμβριανά:Θά τούς καίω λίγο λίγο καί ποτέ μου δέν θά φύγω!


Εντάξει μού κάψανε τήν Πάρνηθα, μού ‘καψαν τήν Ηλεία
ωραία καί τί έγινε,βρήκαμε καί ασχολία.
Βοηθάμε τήν ανάπτυξη, τά ξαναχτίζουμε όλα
δάνεια καί σπίτια δίνουμε, νά πάρουνε άπ’ όλα
Τώρα θά ανοικοδομήσουμε, καί πάλι τήν Αθήνα
θά μπαμπακώσω τά παιδιά,μην χάσουν καί τόν μήνα
Πληρώνω κάρτες καί μισθούς καί ΙΚΑ καί τά σέα
τά μέα τους τά όπα τους καί όλα τά ωραία
Θά μπαμπακώσουμε και αυτούς,όσους καταστραφήκαν
κράτος πρόνοιας θά στήσουμε,νά βγεί καί αυτός ό μήνας
Μέχρι τόν άλλο έχει ό Θεός, για τήν κυβέρνηση μου
Κάτί θά βρώ νά σκαρφιστώ, γιά τήν παραμονή μου

Δεκεμβριανά:Νά πάει τώρα τούς διαδηλωτές νά τούς υπερασπίσει


Πού πάει τούτος νά μπλεχτεί, κάι δικηγορία νά ασκήσει;
τί θέλει νά ασχοληθεί καί νά υπερασπίσει;
Αφού στά δικαστήρια, μάπες φάπες δεν έχει
καί αυτός τά ψηλοτάκουνα, στό πρόσωπο τά αντέχει
Νά πάει τώρα Σύνταγμα, γρήγορα νά συνδράμει
νά βοηθήσει τά παιδιά, κραδαίνοντας καλάμι
Kαί σέ έναν οργισμένο ματατζή,βίαια νά απαντήσει
μπουνιές κλωτσιές, γέρές γροθιές, νά τόν γρονθοκοπίσει
Νά αφήσει πιά τήν νομική, νά μήν δικηγορήσει
δέν πέφτει εκεί ξυλίκι γκόλ,μήν πάει καί κόντρα στήν φύση (του)

Δεκεμβριανά: Αναρχία και ζωή έλα άρπαξε και εσύ


Πάλι τα έκαναν μούσκεμα, μας έβαλαν μπουρλότο
μέ τέτοιους αστυνομικούς κερδίσαμε το λόττο
Πάλι χωρίς σχεδιασμό η ΓΑΔΑ τους έχει μείνει
και ό όχλος ανενόχλητος τα μαγαζάκια  γδύνει

Πάλι μπουρδέλο τά’καναν με χάος κι αναρχία
μέχρι και τα μυξιάρικα έσπαγαν στα Χαυτεία
Δεκάχρονα κατέβαιναν, για να χαβαλεδιάσουν
με το μετρό στο Σύνταγμα τα μάρμαρα να σπάσουν

Τά δύο τελευταία μερόνυχτα στα επεισόδια όλοι
Βλάχοι Έλληνες Πακιστανοί φορτώνανε  και οι κώλοι
αγρότες όλοι αναρχικοί, όλοι κουκουλοφόροι
Ρουμάνοι επαίτες και γριές και γέροι βρακοφόροι

Βρήκαν χρυσή, βρήκαν καλή, μοναδική ευκαιρία
μπούκες να κάνουνε χονδρές  χωρίς ν δώσουν μία
καί κινητά, και οπτικά, κομπιούτερ αλλά και άλλα
σε σάκ -βαγιάζ τα έχωναν, και του πουλιού το γάλα

Κολόνιες παρφουμάρονταν,κοσμήματα φορούσαν
και με το πάσο τους γυαλιά, δοκίμαζαν, κοιτούσαν
Όσο δεν τελειώνει όμως αυτό τό όμορφο γαϊτανάκι
Συνέχεια θα μαζεύονται να κάνουνε  παρτάκι

Αν δένω μπορούν την έννομο, τάξη να επαναφέρουν
να πα να ψήνουνε καφέ  οι μπάτσοι να υποφέρουν




Δεκεμβριανά:Ούτε ο Νέρωνας δεν ένιωσε έτσι


Χριστούγεννα, ή μόνη σου επιλογή πρέπει να είναι Αθήνα

Θα την περάσεις όμορφα,θα την περάσεις φίνα

Τι να φτουρήσουνε άλλοι ταξιδιωτικοί προορισμοί καί άλλοι δρόμοι

Αθήνα έλα ,και σαν Νέρωνας θα νιώσεις και θα λες πώς έκαψες την Ρώμη


Ο θάνατος ενός 16χρονου νεαρού, αυτός και μια κηδεία

Το post γράφτηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 2008 για τον θάνατο του νεαρού Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Το parodynews κάλυψε εκτενώς  με αρκετά σατιρικά και άλλα σχόλια  τα γεγονότα εκείνων των ημερών.Ρίξτε μια ματιά στο αρχείο του Δεκεμβρίου του 2008  ή πατήστε Δεκεμβριανά με κεφαλαίο το Δ στην αναζήτηση για να θυμηθείτε τα μαύρα μας εκείνα Χριστούγεννα.


Γιά σκέψου, ο άδικος θάνατος ενός 16χρονου νεαρού, αυτός και μια κηδεία

βύθισαν την πρωτεύουσα σε λυγμούς, θρήνο, μελαγχολία.


Γιόμισαν τα στενά φωτιά, τούς δρόμους αναρχία

Ο θάνατος ενός 16χρονου μικρού, αυτός και μια κηδεία

Έφτανε ή αποκοτιά ενός μπάτσου, ενός ειδικού φρουρού,

να οπλίσει το πιστόλι

για να καεί ολοσχερώς ολάκερη ή πόλη


Μία σφαίρα βρήκε στην καρδιά έναν 16άρη,

στον άλλον κόσμο έστειλε τζάμπα το παλικάρι

Και στην Αθήνα όρθιο δεν στάθηκε κοντάρι

με σφαίρα πήραν άδικα  έναν 16αρη


Δέντρα χριστουγεννιάτικα, δρόμοι, μαγαζιά, στολίδια

στις φλόγες παραδόθηκαν,γίναν αποκαΐδια

Στην Στουρνάρη, στα Εξάρχεια,στην Πανεπιστημίου,

στην Κάνιγγος, στην Ομόνοια,στην Βουλή,

στην Σκουφά και στην Σταδίου


Μία σπίθα πού άναψε φωτιές, θεόρατες πεταχτήκαν

σε κάρβουνο μετέτρεψαν γρήγορα όσα βρήκαν

Ενός 16χρονου η βόλτα στην πλατεία

γρήγορα εξελίχθηκε από γλέντι σε κηδεία

Και αντί γιορτές, γέλια ,χαρές τώρα έξω απ τίς βιτρίνες

σπασμένα τζάμια και γυαλιά, μαζεύουν ,και σωλήνες


Γιατί τον θάνατο ενός 16χρου μικρού στην πόλη αυτή θρηνούνε

καμπάνες πένθιμα χτυπούν κι οί άνθρωποι πενθούνε.

Anti-Police Riots Continue in Greece

December 9, 2008 logoprinter

Anti-Police Riots Continue in Greece


ATHENS – The violence in Greece by youths angry over the killing of a teenager by the police raged for a third day on Monday as thousands of police officers failed to contain some of the worst rioting in recent years.

A major street march through the center of downtown Athens quickly turned violent Monday night, as demonstrators threw concrete slabs, rocks and flaming gasoline bombs at police officers. A Christmas tree set up by the government in the center of the city was set on fire.

The rioting also intensified in the country’s second-largest city, Salonika, and for the first time spread to Trikala, a city in the country’s agricultural heartland.

Schools were shut in Athens, the capital, and high school and university students spilled onto the streets, leading to scattered violence throughout the day. But the evening demonstration, which had attracted thousands and was organized by the nation’s Communist Party, was accompanied by some of the worst of the violence of the past several days, and bystanders said they were growing more frustrated with the police’s inability to stop the riots.

The windows of one of Athens’ luxury hotels, the Athens Plaza on Syntagma Square, were smashed, and a hotel guard said guests were evacuated. A small fire burned in the lobby of the Foreign Ministry opposite the Parliament building, The Associated Press reported.

Swift action by the government, which charged a police officer with premeditated manslaughter in the shooting death of the 15-year-old on Saturday night, did not ease the rioting, which began a few hours after the boy’s death.

Senior security officials said they had put the country’s entire 45,000-member police force on alert in one of the biggest security mobilizations since Athens hosted the 2004 Summer Olympics. Britain and Australia issued travel advisories for their citizens visiting Athens.

Panayiotis Stathis, an Athens police spokesman, said security forces were «trying to control the situation,» while using restraint in putting down any protests. «The orders decreed to officers is to be tolerant but responsive to any criminal attack,» Mr. Stathis said.

As night fell on Sunday, rioters were barricaded at two university campuses in the capital. The Greek police and military have not been permitted to enter college campuses since 1973, when tanks quashed a student uprising at Athens Polytechnic, leading to at least 22 civilian deaths.

Panagiotis Sotiris, 38, a spokesman for Uniting Anti-Capitalist Left, a coalition of leftist groups which helped take over the Athens Law School on Monday, said in an interview with Reuters that the violence was not only connected to the killing of the 15-year-old boy, «but is a struggle to overthrow the government’s policy.»

«We are experiencing moments of a great social revolution,» he said.

Young people also continued to clash with the police in other cities. In the northern city of Salonika, 300 students fought pitched battles with the police on Monday, overturning scores of trash cans and setting them ablaze. In Veroia, a town about 40 miles from Salonika, an estimated 400 stone-wielding students clashed with the local police, who retaliated with tear gas. In the small Greek town of Trikala, a student protest march turned violent and one policeman was injured.

In Athens, some 15,000 police officers fanned out across the city’s meandering streets, the authorities said. Rebel youth and self-styled anarchists threw rocks at police officers in riot gear and shouted anti-establishment slogans as police countered with rounds of tear gas.

Workers in the capital’s downtown district had returned to their jobs on Monday but expressed anger as they surveyed the damage done by the rioters. Department stores, banks and scores of cars have been destroyed..

«What happened with the teenager was terrible,» said Marina Christodoulou, a teller at a bank destroyed by rioters. «But watching these rebellious youths tear down the town without an inkling of a response from the police makes the authorities look like cowards.»

The details of the Saturday night confrontation that led to the death of the 15-year-old, whose name has not been officially released by the authorities, remained in dispute. The police said two police officers had been stopped by about 30 aggressive youths in Exarchia, a central Athenian district of bars, restaurants and bookstores that is a gathering place for anarchists.

The police said one officer, Epaminondas Korkoneas, fired three warning shots, one of which struck and killed the boy. Greek media quoted witnesses who said the officer had aimed at the boy. Mr. Korkoneas has been charged with premeditated manslaughter. The other officer present has been charged as an accomplice.

An autopsy is being carried out on the boy’s body to determine the trajectory of the bullet that killed him.

Clashes between the police and anarchists and other radical youth in Greece are common, but the rioting represented the worst such violence in years. A longstanding, delicate co-existence between the police and groups of far-left youth in parts of the capital had been shattered, political analysts said.

«For decades,» said John Brady Kiesling, a former American diplomat in Athens, «there has been a modus vivendi whereby police tolerate certain crime in Exarchia, and anarchists refrain from waging attacks against them. That live-and-let-live attitude has worked well for both sides. But once there is some type of police action, anarchists retaliate massively and leftist-leaning youth gangs rally to their cause of police resentment.»

The anarchist movement in Greece traces its roots to a military junta that ruled the country from 1967 to 1974. Because of the population’s sensitivity to state violence against civilians, the authorities are hesitant to use overwhelming force against them, even when they become violent.

Mr. Kiesling and other analysts contacted Monday suggested that the authorities were holding out against coordinated security operations until a public outcry empowered the police to take action.

With the conservative government stung by a string of corruption scandals and its popularity plummeting in the face of difficult economic conditions, politicians and security officials were weighing the options of a large-scale police operation to uproot radical elements propelling the protests.

«The timing may not be right for such a move,» said Marianna Giannakou, a former conservative lawmaker. «But Greece must move on and end its tolerance of extremism.»

News agencies reported that at least 35 people had been detained around the country since the riots began Saturday. At least 40 people have been injured.

In a televised address on Monday, Prime Minister Kostas Karamanlis vowed to punish violent rioters. «All the dangerous and unacceptable events that occurred because of the emotions that followed the tragic incident cannot and will not be tolerated,» he said. The state, he added, «will protect society.»




Tό χάος πού δημιουργήθηκε στήν Αθήνα μέ τήν ανταπόκριση τής Ανθής Καρασάβα γιά τούς nytimes καί τίς φωτογραφίες από τό Reuters καί τό Τime

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.


Αρέσει σε %d bloggers: